Uzasadnienie
Skarżące Stowarzyszenie [...] [...] w W. (dalej powoływane jako "Stowarzyszenie"), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Rektora [...] w T. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że sprawa zainicjowana powyższym wnioskiem była już przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SAB/Bd 104/18, zobowiązał Rektora do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. W związku z ww. wyrokiem, jak wskazało Stowarzyszenie, organ wystosował do strony skarżącej pismo z dnia [...] kwietnia 2019 r., w którym częściowo rozpatrzono wniosek. Jednak w odniesieniu do części wniosku (dotyczącej żądania udostępnienia skanu statutu wraz z dokumentami zmieniającymi), pismo to nie spełnia wymogów udostępnienia informacji publicznej, bowiem odsyła do "zwykłej" strony internetowej podmiotu zobowiązanego, a nie do odpowiedniej podstrony jego strony BIP.
Wobec tego w ocenie Stowarzyszenia do chwili obecnej wnioskowana informacja publiczna nie została udostępniona w żądanej przez wnioskodawcę formie, a ponadto w międzyczasie nadano organowi nowy statut.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "ppsa") skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 ppsa wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 ppsa).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą Stowarzyszenia [...] [...] w W. na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej (co zostało wyraźnie wskazane przez pełnomocnika strony skarżącej w skardze z dnia [...] kwietnia 2021 r.).
Stwierdzić należy, że wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SAB/Bd 104/18 Sąd zobowiązał Rektora [...] do rozpatrzenia ww. wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia [...] marca 2019 r.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności Rektora [...] w rozpoznaniu tego samego wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SAB/Bd 104/18 wniosło Stowarzyszenie [...] [...] w W., a więc ten sam podmiot, który złożył skargę w niniejszej sprawie.
Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami.
Należy zatem uznać, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SAB/Bd 104/18, korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga Stowarzyszenia wniesiona na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2016 r., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Zaznaczyć należy jednocześnie, że w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (art. 154 § 1 ppsa). Sąd uwzględniając skargę w tym przedmiocie wymierza organowi grzywnę oraz ocenia czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ po wydaniu wyroku miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. To właśnie w tym postępowaniu Sąd jest władny ocenić czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny lub w dalszym ciągu przewlekle prowadzi sprawę.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ppsa, orzekł jak w pkt 1. sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2. sentencji znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.