Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 listopada 2012 r. K. i R. R. wnieśli do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności ostatecznej uchwały Rady Miejskiej B. nr [...] z dnia [...] maja 1992 r. z powodu rażącego naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewoda odpowiedział wnioskodawcom, że nie jest władny wydać decyzji w przedmiotowej sprawie z uwagi na upływ określonego art. 94 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) terminu. Organ pouczył wnioskodawców, że w przedmiotowej sprawie służy im na podstawie art. 101 w/w ustawy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. K. i R. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody w w/w sprawie. W uzasadnieniu skarżący ponieśli, że mimo osobistego doręczenia wniosku w dniu [...] listopada 2011 r. Wojewoda [...] nie wydał w stosunku do ich wniosku decyzji uwzględniającej bądź odmownej. Ponadto organ zdaniem skarżących zaniechał jakichkolwiek czynności w tym zakresie.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że nie doszło do bezczynności oraz podtrzymując swoje stanowisko zawarte w piśmie skierowanym do skarżących z dnia [...] grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwane dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje także bezczynność organów, polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej w przypadkach określonych w pkt 1-4a.Na podstawie tego przepisu skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a.
Przedmiotowa sprawa, w której skarżący zarzucają Wojewodzie [...] bezczynność w zakresie uchylenia Uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] maja 1992 r. stanowi w rzeczywistości żądania wydania przez ten organ rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym.
Sprawy tego rodzaju ujęte są w art. 3 § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. jako akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, że nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność organu w sprawie dotyczącej rozstrzygnięcia organu nadzorczego.
Sąd z uwagi na dyspozycję powołanego art. 3 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. nie może uwzględnić skargi na bezczynność organu, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 P.p.s.a. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności w postępowaniu, które organ może prowadzić wyłącznie w urzędu i które nie jest wymienione w art. 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy P.p.s.a. Jak wynika z treści art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 cyt. ustawy.
Należy zatem mieć na uwadze, iż decyzja, czy wszcząć postępowanie nadzorcze w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, czy też nie należy tylko i wyłącznie do wojewody, a postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone tylko z urzędu, nigdy na wniosek.
Zgodnie z art. 149 ustawy P.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej Sąd nie ma takiej możliwości, skoro wydanie rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym zależy tylko i wyłącznie od wojewody.
W świetle tego należy uznać, że skarga na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego dotyczącego Uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] maja 1992 r. jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.