Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. K. i R. R. wnieśli do Wojewody o stwierdzenie nieważności ostatecznej uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] stycznia 1992 r. z powodu rażącego naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] grudnia Wojewoda poinformował wnioskodawców o braku właściwości dla wydania decyzji w przedmiotowej sprawie z uwagi na upływ terminu określonego w art. 94 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Organ pouczył wnioskodawców o przysługującym na podst. art. 101 w/w ustawy prawie zaskarżenia przedmiotowej uchwały Rady Miejskiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. K. i R. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności uchwały. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że mimo osobistego doręczenia przez nich w dniu [...] listopada 2011 r. wniosku, Wojewoda [...] nie wydał w przedmiotowej sprawie decyzji uwzględniającej bądź odmownej. Ponadto organ zdaniem skarżących zaniechał jakichkolwiek czynności w tym zakresie.
Pełnomocnik organu, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że nie doszło do bezczynności oraz podtrzymując stanowisko organu zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r., skierowanym do skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje także bezczynność organów, polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie tego przepisu skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie nadzorcze podejmowane w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym nie jest decyzją administracyjną i nie może być zaskarżone do sądu w takim trybie, jak decyzje. Z kolei przepis art. 98 ust. 1 tej ustawy stanowi, że do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawniona jest wyłącznie gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Do wniesienia takiej skargi nie są więc uprawnieni skarżący (tak: Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 24/11).
Przedmiotowa sprawa, w której skarżący zarzucają Wojewodzie [...] bezczynność w zakresie uchylenia uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] stycznia 1992 r., Nr [...], stanowi w rzeczywistości żądanie wydania przez ten organ rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym.
Sprawy tego rodzaju ujęte są w art. 3 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. jako akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu wynika, że nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność organu w sprawie dotyczącej rozstrzygnięcia nadzorczego.
Sąd z uwagi na dyspozycję powołanego art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. nie może uwzględnić skargi na bezczynność organu, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Sąd nie jest bowiem władny zobowiązać organ do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności w postępowaniu, które organ może prowadzić wyłącznie z urzędu i które nie jest wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Jak wynika z treści art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 cyt. ustawy.
Należy zatem mieć na uwadze, iż decyzja czy wszcząć postępowanie nadzorcze w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, czy też nie, należy tylko i wyłącznie do wojewody, a postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone tylko z urzędu, nigdy na wniosek.
Zgodnie z art. 149 ustawy p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej Sąd nie ma takiej możliwości, skoro wydanie rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...] w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym zależy tylko i wyłącznie od wojewody.
W świetle tego należy uznać, że skarga na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, dotyczącego Uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia [...] stycznia 1992 r. jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.