Uzasadnienie
G. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w W. w przedmiocie waloryzacji odszkodowania oraz wypłaty odsetek ustawowych w związku z ustaleniem i wypłatą odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną.
W odpowiedzi na skargę Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w W. wniosła o odrzucenie skargi.
P. z dnia [...] maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa wniesioną skargę na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dysponentem skargi jest skarżący. Zgodnie z treścią art. 60 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 poz. 718 – dalej P.p.s.a.) cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa.
W myśl art. 161 § P.p.s.a. Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu sadowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.