Uzasadnienie
W dniu 17 października 2002 r. Krystyna R. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddziale w B. datowane na 15 października 2002 r. odwołanie skierowane do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. za pośrednictwem ww. Oddziału, w związku z niewydaniem przez organ rentowy decyzji w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 18 czerwca 2001 r.
W uzasadnieniu skarżąca podała, iż Dyrektor Oddziału nie podjął żadnych czynności co do jej wniosku z dnia 18 czerwca 2001 r. w którym domagała się wydania nowego orzeczenia stwierdzającego, iż jest zdolna do pracy częściowo i trwale oraz że niezdolność do pracy częściowa została spowodowana stanem narządu ruchu, słuchu, wzroku i krążenia.
W dniu 20 grudnia 2002 r Krystyna R. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddziale w B.y datowane na 19 grudnia 2002 r. odwołanie skierowane do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. za pośrednictwem ww. Oddziału, w związku z niewydaniem przez organ rentowy decyzji w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 15 października 2002 r. Wskazując na bezczynność Dyrektora ww. Oddziału ZUS skarżąca wniosła o zobowiązanie Dyrektora do wydania zaświadczenia stwierdzającego, iż są podstawy do zaliczenia jej do drugiej grupy inwalidów z powodu ogólnego stanu zdrowia oraz uznającego, iż inwalidztwo jednej z grup jest spowodowane stanem narządu ruchu, słuchu i nerwów, a ponadto ustalenia wskazania do zatrudnienia lub przeciwwskazania do zatrudnienia.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że jej wniosek złożony w dniu 17 października nie został przesłany do właściwych organów i nie został załatwiony w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 sierpnia 2005 r. Krystyna R. zarzuciła Dyrektorowi Oddziału ZUS w Bydgoszczy bezczynność polegającą na braku wydania rozstrzygnięcia w odpowiedzi na jej odwołanie z dnia 19 grudnia 2002 r. W związku z tym skarżąca wniosła o zobowiązanie Dyrektora do wydania decyzji w myśl art. 104 i art. 138 kpa oraz zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektora Oddziału ZUS w B. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie.
W uzasadnieniu wskazał, iż odwołanie skarżącej wniesione do Oddziału w dniu 17 października 2002 r. zostało 3 lutego 2003 r. wraz z aktami rentowymi przekazane do rozpoznania Sądowi Okręgowemu - VII Wydziałowi Ubezpieczeń Społecznych w B. Sąd ten postanowieniem z dnia [...] 2003 r. (sygn. akt [...]) odrzucił odwołanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 5 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) przez organy administracji publicznej rozumie się także organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 ww. ustawy tj. organy państwowe oraz inne podmioty, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Stosownie do art. 66 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną (ust. 1), której w zakresie prowadzonej działalności, wskazanej w art. 68-71 ustawy, przysługują środki prawne właściwe organom administracji państwowej (ust 4). Na mocy art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych.
Jak wynika z powyższego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych spełnia przesłanki uznania go za organ administracyjny. Nie oznacza to jednak, że wszelkie jego rozstrzygnięcia podlegają kontroli sądu administracyjnego, zgodnie bowiem z art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 4778 i art. 4779 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296; z późn. zm.) sprawy odwołań dotyczących rent, w tym także dotyczących bezczynności organów rentowych rozpoznają sądy pracy - sądy ubezpieczeń społecznych.
Tak więc co do zasady kontrola decyzji administracyjnych Zakładu jest zastrzeżona dla sądów powszechnych, co stanowi wyjątek od określonej w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) reguły, iż kontrola działalności administracji publicznej należy do sądów administracyjnych.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skargę, jako wniesioną w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić.
Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 p.p.s.a (postanowienie o umorzeniu postępowania), art. 203 p.p.s.a (wyrok uwzględniający skargę kasacyjną) i art. 204 p.p.s.a. (wyrok oddalający skargę kasacyjną). Niniejsze orzeczenie nie jest żadnym z orzeczeń wskazanych w ww. przepisach, dlatego nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania.