Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2005 r. Komitet Obywatelski - "M." złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Rady Miejskiej I. w przedmiocie ustalenia zasad sprzedaży mieszkań komunalnych. Jednocześnie strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Rady Miejskiej I. do rozpoznania obywatelskiego projektu uchwały dotyczącej ustalania zasad sprzedaży mieszkań komunalnych na rzecz ich najemców przez Radę Miejską I. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż jest ona niedopuszczalna. Treść projektowanej uchwały dotyczy stosunków cywilnoprawnych i obejmuje uregulowania wynikające z ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zagadnienie dotyczące procedury podejmowania uchwał w tym zakresie regulują przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz przepisy aktu prawa miejscowego, jakim jest Statut Miasta I. Podejmowanie uchwał w przedstawionych wyżej sprawach nie następuje w postępowaniu administracyjnym, a zatem skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4).
Należy wskazać w tym miejscu, że o akcie, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego można mówić wówczas, gdy akt podjęty jest w sprawie indywidualnej skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy, jest określone w przepisie prawa obowiązującego.
Uchwała, której wydania domaga się strona skarżąca nie spełnia powyższych kryteriów. Jak wynika z ustawy o gospodarce nieruchomościami rada gminy posiada uprawnienia do regulowania w drodze uchwały kwestii nabywania nieruchomości stanowiących własność gminy przez ich najemców, jednakże nie musi z tego uprawnienia skorzystać.
W tych okolicznościach należy stwierdzić, że skoro nie został wydany taki akt, a z przepisu prawa nie wynika obowiązek przyznania określonego uprawnienia, nie została spełniona przesłanka określona w art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z pkt 8 p.p.s.a. Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że bezczynność organu w przedmiocie uwzględnienia żądań skarżącego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art.58 § l pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił