Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2013 r. K. M. złożyła do Komendanta [...] Policji w [...] skargę na nienależyte wykonywanie czynności przez funkcjonariuszy Policji w związku z interwencją przeprowadzoną w dniu [...] grudnia 2012 r. przez funkcjonariuszy Policji z Wydziału [...] oraz pracownika służby dyżurnej Komendy [...] Policji w [...].
Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Komendant [...] Policji w [...] na podstawie art. 232 kpa przekazał skargę do załatwienia Komendantowi [...] Policji w [...], jednocześnie informując o powyższym skarżącą.
Następnie pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Komendant [...] Policji w [...] zawiadomił K. M. o sposobie załatwienia skargi.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Komendanta [...] Policji w [...], K. M. wniosła o zobowiązanie Komendy [...] Policji w [...] do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi, o zobowiązanie Komendy [...] Policji do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy terminie, ponadto w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie nie było rażące, ponadto o uznanie nieważności decyzji administracyjnej w postaci nałożonego mandatu karnego z powodów formalnych oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.,sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta [...] Policji w [...] w sprawie ze skargi na nienależyte wykonywanie czynności przez funkcjonariuszy Policji w związku z interwencją przeprowadzoną w dniu [...] grudnia 2012 r. przez funkcjonariuszy Policji z Wydziału [...] oraz pracownika służby dyżurnej Komendy [...] Policji w [...].
W ocenie Sądu, powyższa skarga należy do kategorii skarg określonych w art. 227 k.p.a., w dziale VIII "Skargi i wnioski", bowiem w pełni odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej). Zgodnie z powołanym przepisem, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji oraz standardowych środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wydania przez organ rozpoznający skargę jakiegokolwiek aktu lub czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami działu VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega w takim przypadku odrzuceniu (por. m.in. opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r. II SAB/Wa 193/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. OSK 1110/04,, postanowienia WSA w Gorzowie Wielkopolskim II SA/Go 417/09, postanowienie WSA w Poznaniu III SA/Po 357/08).
Stanowisko takie prezentuje także doktryna prawa, gdzie stwierdza się, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, albowiem ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, str. 770).
Skoro zatem skarga K. M. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.