Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2007 r. Sławomir D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Spółki "K." w B. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę spółka wniosła o odrzucenie skargi wskazując, iż zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198; z późno zm. - zwanej dalej "d.i.p.") udostępnieniu podlega treść i postać dokumentów urzędowych, których definicję ustawową zawiera ust 2 tego artykułu. Organ podniósł, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 6 ust 2 d.i.p. za dokument urzędowy nie mogą zostać uznane różnego rodzaju opracowania eksperckie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późno zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.")
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania Się organu wobec przedstawionego żądania strony.
Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest jak twierdzi skarżący bezczynność organu w rozpoznaniu jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy udostępnienia kserokopii dokumentu o nazwie "Raport z kompleksowej oceny inżynierskiej procesu inwestycyjnego na terenie oczyszczalni ścieków "K." w B. pod względem prawnym i technicznym."
W związku z powyższym należy ustalić czy raport którego udostępnienia żąda skarżący jest dokumentem, który na podstawie d.i.p. podlega udostępnieniu jako informacja publiczna. Zgodnie z art 6 ust. 1 pkt 4 lit a d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a d.i.p. nie stanowi podstawy prawnej do żądania dostępu do informacji publicznych, a niezawartych w dokumentach urzędowych.
Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 2 d.i.p. dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Na mocy art. 115 § 13 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553) funkcjonariuszem publicznym jest: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, poseł, senator, radny, sędzia, ławnik, prokurator, notariusz, komornik, kurator sądowy, osoba orzekająca w sprawach o wykroczenia lub w organach dyscyplinarnych działających na podstawie Kodeksu karnego, osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym jest uprawniona do wydawania decyzji administracyjnych, osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej, funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej, a także osoba pełniąca czynną służbę wojskową.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego raport nie podlega udostępnieniu, ponieważ nie jest dokumentem urzędowym, gdyż nie został sporządzony przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego i tym samym brak jest podstaw prawnych nakazujących Spółce udostępnienia przedmiotowego raportu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.