Uzasadnienie
Skarżąca K. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. w przedmiocie nie wydania rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę z 21 grudnia 2005 r. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. wniósł o jej odrzucenie wskazując na niewłaściwość sądu administracyjnego w podnoszonej przez skarżącą sprawie, która dodatkowo posiada status rzeczy osądzonej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 tego przepisu.
Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4).
W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte w art. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie."
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest chęć uzyskania przez skarżącą wydania rozstrzygnięcia w sprawie jej wniosku z 1 czerwca 2001 r. o wyłączenie od udziału w postępowaniu o przyznanie renty inwalidzkiej - lekarza orzecznika [...]. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na fakt, iż skarżąca nie kwestionowała powyższej sprawy w drodze zaskarżenia decyzji organu rentowego z 29 maja 2001 r., wobec regulacji art. 141 i 142 K.p.a., zgodnie z którą w przypadku postanowień niezaskarżalnych w trybie zażaleniowym, kwestie stąd wynikające winny być podnoszone w odwołaniu od decyzji. W przedmiotowej sprawie organem odwoławczym był właściwy sąd okręgowy - wydział ubezpieczeń społecznych.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącej nie podlega zatem rozstrzygnięciu przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4. Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że bezczynność organu w przedmiocie uwzględnienia żądań skarżącego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.