Uzasadnienie
Z. D. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta. Na skutek ustaleń dokonanych przez Sąd wzywający skarżącą do sprecyzowania zakresu zaskarżenia, skarżąca ostatecznie w piśmie z dnia [...].02.2019 r. (k. 81-82 akt) doprecyzowała, że jej skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie postępowania obejmującego niezgodne z projektem wykonanie części budynku na działce nr [...] będącego własnością A. S., gdzie miało dojść do jego poszerzenia kosztem sąsiedniego budynku, którego właścicielką jest skarżąca.
Powyższa skarga została poprzedzona pismem skarżącej skierowanym do PINB Miasta z dnia [...].06.2018 r., w którym wnosiła o podjęcie przez organ czynności związanych z doprowadzeniem do stanu zgodnego z dokumentacją projektową dobudówki na należącej do A. S. działce nr [...].
Na skutek ww. pisma, potraktowanego przez organ odwoławczy jako zażalenie określone w art. 37 § 1 K.p.a. w treści obowiązującej przed 1.07.2017 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].08.2018 r., znak [...], uznał zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność PINB Miasta za zasadne i wyznaczył termin załatwienia sprawy na miesiąc od otrzymania postanowienia. Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że organ II instancji poddał analizie postępowanie w sprawie nakazania skarżącej doprowadzenia ściany dzielącej budynki posadowione na działkach nr [...] i [...] we W., toczące się na skutek wydania przez PINB Miasta decyzji z dnia [...].01.2002 r.
W odpowiedzi na skargę PINB Miasta wniósł o jej oddalenie, przedstawiając dotychczasowy przebieg toczącego się od 2002 r. postępowania w sprawie nakazania skarżącej doprowadzenia ściany dzielącej budynki posadowione na działkach nr [...] i [...] we W. do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd był zobowiązany do ustalenia, czy spełnia ona wszystkie wymogi formalne. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej powoływana jako P.p.s.a.): "§ 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. § 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie." Poprzednio, tj. przed 1.06.2017 r., ww. przepis brzmiał następująco: "§ 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. § 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie".
Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) zmieniającej od 1.06.2017 r. ww. przepis, do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym (...). Natomiast stosownie do art. 17 ust. 1 i 2 cyt. ustawy: "1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym.
2. Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy".
Jak wynika z akt sprawy, którymi dysponował Sąd, kwestia odstępstwa od decyzji o pozwoleniu na budowę budynku posadowionego na działce nr [...] została podniesiona przez skarżącą w 2015 r. (vide pismo skarżącej z [...].01.2015 r., k. 58 akt) Zatem, biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy, zastosowanie będą miały regulacje P.p.s.a. oraz K.p.a. w treści obowiązującej przed 1.06.2017 r., tj. stosownie do art. 52 P.p.s.a. skarżąca winna poprzedzić niniejszą skargę wniesieniem zażalenia stosownie do art. 37 § 1 K.p.a., w myśl którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca złożyła pismo zatytułowane jako ponaglenie, jednak winno ono być, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, potraktowane jako zażalenie. Pismo to dotyczyło jednak jedynie budynku posadowionego na działce nr [...] (dokładnie ściany oddzielającej budynki posadowione na działkach nr [...] i [...]), natomiast przedmiotem niniejszej skargi skarżąca uczyniła bezczynność organu w zakresie postępowania obejmującego niezgodne z projektem wykonanie części budynku na działce nr [...], gdzie miało dojść do jego poszerzenia kosztem sąsiedniego budynku, posadowionego na działce nr [...]. Powyższe świadczy o tym, że skarżąca nie dopełniła ciążącego na niej, na podstawie art. 52 § 1 P.p.s.a. (w treści obowiązującej przed 1.06.2017 r.), obowiązku poprzedzenia skargi wniesieniem środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie – zażalenia), ponieważ wniesione zażalenie dotyczyło innego zakresu postępowania.
Mając na uwadze powyższe należało, na podstawie 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 zd. 1 P.p.s.a., skargę odrzucić.
O zwrocie wpisu orzeczono na postawie art. 232 § 1 zd. 1 P.p.s.a.