Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23.07.2014 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, P. K. - skarżący wystąpił do Gminy C. o udostępnienie informacji publicznej na temat tego, czy Gmina ta w okresie od 2012 r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej z kancelariami, a jeśli tak, to o udostępnienie treści tych umów. Powyższy wniosek wpłynął do Urzędu Gminy C. w dniu 23.07.2014 r., o godz.12:27, a jego odczytu organ dokonał tego samego dnia, o godz. 12:31.
Następnie, pismem z dnia 14.08.2014 r. P. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wójta Gminy C. polegającą na nie udzieleniu informacji publicznej. Zażądał uznania, że organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskiem z dnia 23.07.2014 r. oraz wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji w terminie czternastu dni, a także zasądzenia kosztów postępowania. W przypadku zaś udzielenia przez organ, po wniesieniu skargi, żądanej informacji publicznej, wniósł o uznanie, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu pisma organ wskazał, że żądaną informację przesłał na adres e-mail skarżącego po upływie terminu 14-dniowego licząc od dnia wpływu wniosku o jej udostępnienie, to jest w dniu 28.08.2014 r., a jej uzupełnienie o załączniki w dniu 2.09.2014 r. Organ wyjaśnił, że powodem opóźnienia w przesłaniu żądanej informacji była nieobecność pracownika odpowiedzialnego za załatwianie tego typu spraw.
Pismem z dnia 30.10.2014 r., które wpłynęło do sądu w dniu 3.11.2014 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; ze zm.) i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący wyjaśnił, że po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność organu, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd, została jemu udostępniona żądana informacja publiczna, co powoduje że postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe i jako takie powinno być umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej powoływanej jako "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola obejmuje orzekanie między innymi także w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4a art. 3 § 2 ppsa.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Kwestie zaś dostępu do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj.: Dz. U. z 2014 r., poz. 782) powoływana dalej jako "ustawa". Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Przy czym ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej i dlatego jej udostępnienie następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została natomiast w art. 16 ust. 1 ustawy dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy.
Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia.
Zgodnie z art. 149 § 1 zdanie pierwsze ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonanie czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika á contario, że wydanie przez organ decyzji, postanowienia lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi przez sąd, nawet wówczas, gdy ta decyzja, postanowienie lub akt wydane zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (vide: wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99 przywoływany w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex 463487). Oczywistym jest zatem, że jeżeli do dnia orzekania przez sąd, organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, w trybie artykułu 54 § 3 zdanie pierwsze ppsa, zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozprawy - wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności.
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności zatem staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Zgodnie z tym przepisem Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 (cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania).
W sprawie niniejszej organ po wniesieniu w dniu 14.08.2014 r. skargi do sądu rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 23.07.2014 r. i w dniu 28.08.2014 r. oraz 2.09.2014 r. pocztą elektroniczną przesłał żądane informacje, to jest pisemne wyjaśnienie co do ilości zawartych od 2012 roku umów z kancelariami dotyczących obsługi prawnej, a także kserokopie tych umów. Potwierdzeniem skutecznego doręczenia skarżącemu żądanych informacji jest wydruk email z dnia 2.09.2014 r. wraz z załącznikami (k – 27 do 32 akt sądowych), a także oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie procesowym z dnia 28.10.2014 r. (k – 36 akt sądowych).
Stwierdzić należy, że w tej sytuacji organ, po wniesieniu skargi do sądu, a przed wyrokowaniem w sprawie tej skargi przez sąd przestał być bezczynny – udostępnił bowiem żądaną informację. Zgodnie z tym, co powyżej wyjaśniono, powoduje to bezprzedmiotowość postępowania w sprawie bezczynności – przedmiot zaskarżenia przestał istnieć. Wobec powyższego koniecznym było umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ppsa (pkt 2 sentencji postanowienia).