Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] października 2020 r., wysłanym pocztą elektroniczną, M. S. (skarżący) zwrócił się do [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
- 1) czy prawdą jest, że Dyrektor, Dyrekcja lub Rada Pedagogiczna podjęła decyzję, że wszelkie nieobecności w dniu 28 października 2020 r., nie będą usprawiedliwiane,
- 2) jeżeli odpowiedź na pytanie 1. jest twierdząca, proszę o przesłanie skanu lub treści dokumentu, w którym wprowadzono takie regulacje (np. zarządzenie Dyrektora, uchwały Rady Pedagogicznej),
- 3) proszę o przesłanie protokołu z ostatniego posiedzenia Rady Pedagogicznej (lub przedostatniego posiedzenia, jeżeli protokół z ostatniego nie został jeszcze zatwierdzony).
Skarżący wskazał sposób udostępnienia informacji (przesłanie na adres mailowy nadawcy).
Pismem z [...] listopada 2020 r. skarżący ponaglił organ w sprawie załatwienia wniosku z [...] października 2020 r.
W odpowiedzi z [...] listopada 2020 r. [...] LO [...], wysłanej w reakcji na ponaglenie, stwierdzono: "zapoznał się pan ze statutem szkoły, więc zna zasady usprawiedliwiania nieobecności. Nie zrozumiała jest pańska ingerencja w funkcjonowanie szkoły. Informuję, że nieobecności są usprawiedliwiane zgodnie ze Statutem" (pis. oryg.).
Pismem z tego samego dnia skarżący podziękował za odpowiedź i zwrócił się o odpowiedź na pytanie zadane w punkcie trzecim.
Pismem z [...] listopada 2020 r. M. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy bezczynność Dyrektora [...] LO [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie:
- 1) art. 61 Konstytucji RP poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej
- 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., dalej "u.d.i.p."), w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z [...] października 2020 r., stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy stwierdzając, że do dnia wniesienia skargi nie wpłynęła odpowiedź w zakresie udostępnienia protokołu posiedzenia Rady Pedagogicznej, ani nie wydano decyzji odmownej. Dostał jedynie wymijającą odpowiedź w zakresie punktów pierwszego i drugiego wniosku.
Pismem z [...] listopada 2020 r., sekretariat [...] LO [...] poinformował, skarżącego że "zgodnie z Regulaminem Rady Pedagogicznej udostępnianie protokołów Rady Pedagogicznej odbywa się w formie wyłożenia w sekretariacie szkoły. Ostatni zatwierdzony protokół z dnia 10 września 2020 r. jest udostępniony w sekretariacie szkoły w godzinach 8:00-15:00".
W odpowiedzi na skargę z [...] grudnia 2020 r. Dyrektor [...] LO [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu przytoczył korespondencję prowadzoną ze skarżącym. Wskazał, że wniosek wpłynął do organu [...] października 2020 r. o godzinie 21:59, przy czym – jako że szkoła pracuje do 15:00 – za datę wpływu należy przyjąć dzień [...] października 2020 r., a za ostatni dzień terminu do udzielenia odpowiedzi – [...] listopada 2020 r. Podniósł, że w tym terminie udzielił odpowiedzi skarżącemu na pytania w zakresie punktu pierwszego i drugiego. W odniesieniu do żądania z punktu trzeciego wniosku organ wskazał, że ostatnie posiedzenie Rady odbyło się 10 września 2020 r., przy czym zatwierdzenie protokołu z tego posiedzenia nastąpiło 12 listopada 2020 r. - po dniu wpływu wniosku. Organ przywołał okoliczność zmian w funkcjonowaniu szkoły z uwagi na zagrożenie epidemiczne, zwrócił uwagę w tym kontekście na to, iż poinformował skarżącego o dostępności protokołów wyłożonych do wglądu w placówce.
Przywołał art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., stwierdzając, że nie odmówił skarżącemu wglądu do protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej, zarzut bezczynności jest więc niezasadny. Organ wskazał, że zasady usprawiedliwiania nieobecności zawarte są w statucie szkoły, który z kolei znaleźć można na ogólnodostępnej stronie internetowej.
W piśmie procesowym z [...] stycznia 2021 r. skarżący zakwestionował twierdzenie organu, jakoby poinformowanie o możliwości wglądu we wnioskowany protokół realizowało wniosek o jego udostępnienie. Zgadzając się co do stanowiska organu odnośnie ostatniego dnia terminu na udzielenie odpowiedzi na wniosek, zwrócił uwagę, że odpowiedź udzielona ostatniego dnia terminu nie odnosiła się do punktu trzeciego wniosku. Wskazał, że to wnioskodawca określa sposób i formę udostępnienia informacji, zaś organ może udostępnić informację w formie innej niż wskazanej we wniosku, powiadamiając o przyczynach uniemożliwiających udostępnienie zgodnie z wnioskiem, czego w sprawie nie uczyniono.
W replice na powyższe, organ poinformował, że [...] lutego 2021 r. przesłał skarżącemu skan żądanego protokołu z posiedzenia Rady Pedagogicznej, wskazując jednak, że żądanie skarżącego służy załatwieniu jego indywidualnego interesu i dotyczy informacji dostępnej w statucie szkoły.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność.
W kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (publ. jak wcześniej wskazano). Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.
W sprawie nie budzi wątpliwości, że dyrektor szkoły publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, zaś szkoła podstawowa jako podmiot wykonujący zadania publiczne w zakresie edukacji, reprezentujący jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego i będący w posiadaniu żądanych informacji spełnia powyższe kryterium. Jak wskazał NSA w wyroku z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12 (dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl), dyrektor szkoły publicznej jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej jako organ władzy publicznej, bowiem realizuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki.
Oceniając aspekt przedmiotowy sprawy wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Zgodne z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera zaś przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, w którym znalazły się m.in. informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). W doktrynie i orzecznictwie szeroko wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Odnosząc powyższe do zakresu informacji, jakich udostępnienia domagał się skarżący, stwierdzić należy, że dotyczył on informacji mającej przymiot informacji publicznej w powyższym rozumieniu. W punkcie pierwszym i drugim wniosku skarżący zwrócił się z konkretnym pytaniem, czy władze szkoły podjęły formalną decyzję co do nieusprawiedliwiania nieobecności uczniów w dniu 28 października 2020 r., a jeżeli tak – zwrócił się o przesłanie skanu lub treści dokumentu, w którym wprowadzono takie regulacje (np. zarządzenie dyrektora, uchwała Rady Pedagogicznej), w którym wprowadzono takie regulacje. Powyższe niewątpliwie dotyczy kwestii funkcjonowania szkoły publicznej, stanowisko placówki wobec zdarzeń wpływających na obowiązek stawiennictwa uczniów w danym dniu (abstrahując od oceny jego słuszności, co w niniejszej sprawie jest nieistotne) wpływa bowiem na sposób realizowania przez placówkę zadań wynikających z ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j.
Dz.U. z 2020 r., poz. 910). Tym bardziej informację publiczną stanowić będą ujęte w formalny dokument dyspozycje organów szkoły działających na podstawie ww. ustawy (zarządzenie dyrektora, uchwała rady pedagogicznej) dotyczące powyższej kwestii. Sąd nie powziął również wątpliwości co do charakteru wnioskowanej w punkcie trzecim wniosku informacji. Protokoły z posiedzeń rad pedagogicznych zawierają informacje o sposobie wykonywania władzy publicznej (funkcjonowania i organizacji placówki oświatowej), a więc zawierają informację publiczną podlegającą udostępnieniu na żądanie wnioskodawcy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 651/13 i powołane tam orzeczenia, dostępny jw.).
Wobec tego, że obie przesłanki udostępnienia informacji publicznej zostały spełnione, Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego [...], do którego skierowano wniosek winien był podjąć działania prawem przewidziane w celu jego załatwienia. Ustawodawca przewidział, że jeżeli adresat wniosku dysponował żądaną informacją publiczną, winien on - zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. - udostępnić tę informację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powinien powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku, i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
W formie zwykłego pisma informuje się natomiast wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.
Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej, oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji.
W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym sprawę, organ nie podjął, w reakcji na wniosek skarżącego z [...] października 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej przepisanego regulacjami u.d.i.p. działania, pozostawał zatem wobec tego wniosku w bezczynności i bezczynność ta trwała również w momencie wniesienia skargi do sądu. Powyższa konstatacja dotyczy całości wniosku skarżącego, a więc zarówno w zakresie udostępnienia informacji w postaci odpowiedzi na pytanie, czy podjęto decyzję co do usprawiedliwień nieobecności uczniów w dniu 28 października 2020 r., a w przypadku odpowiedzi twierdzącej – przesłania dokumentu potwierdzającego taką decyzję, jak i w zakresie udostępnienia protokołu z ostatniej (lub przedostatniej) sesji rady pedagogicznej. Sąd - nie będąc związany zarzutami skargi zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. – stwierdził bowiem, że w zakresie jego punktów pierwszego i drugiego organ nie załatwił wniosku w sposób odpowiadający wymogom wynikającym z u.d.i.p., mimo tego, że wyraźnego zarzutu w tej kwestii skarżący nie wyartykułował.
Nie zasługuje zatem, po pierwsze, na uwzględnienie stanowisko, jakoby odesłanie wnioskodawcy do ogólnodostępnego statutu szkoły stanowiło wystarczającą aktywność organu rozpoznającego wniosek, skonstruowany konkretnie i jasno, o udostępnienie informacji. Mając na uwadze wymijającą odpowiedź organu z dnia [...] listopada 2020 r. wyjaśnić należy, że wniosek nie dotyczył udostępnienia statutu szkoły, ale wyraźnie określał żądanie na zasadzie: czy A, a jeżeli A, to B. Prawidłowe załatwienie wniosku w zakresie jego punktów pierwszego i drugiego (oprócz ewentualnej decyzji o odmowie) powinno zatem przybrać formę albo odpowiedzi przeczącej, albo twierdzącej, co z kolei aktualizowałoby obowiązek przesłania skarżącemu żądanych skanów dokumentów formalnie potwierdzających powzięcie przez władze szkoły przedmiotowej dyspozycji. Za oczywiście nieistotne uznać należy też wątpliwości co do intencji skarżącego ("niezrozumiała jest pańska ingerencja w funkcjonowanie szkoły") – stwierdzić tu wystarczy, że zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie można żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Kwestia jej motywacji w niniejszej sprawie pozostawała zatem bez znaczenia dla obowiązku spoczywającego na organie. Tym bardziej, że twierdzenie organu o tym, że wniosek dotyczył indywidualnego interesu skarżącego nie zostało jakkolwiek w tej sprawie wykazane.
Co się zaś tyczy wywodów organu poprzedzających finalne udostępnienie, po wniesieniu skargi, informacji określonej w punkcie trzecim wniosku, a dotyczących udostępnienia protokołów rady pedagogicznej w formie ich wyłożenia w placówce, stwierdzić należy, że o ile udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., może przybrać formę wglądu do dokumentów urzędowych, to jednak złożenie wniosku i wskazanie w nim formy i sposobu udostępnienia obliguje organ do jego rozpoznania na warunkach w tym wniosku określonych. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. kreuje po stronie wnioskodawcy uprawnienie do wyboru wskazanej tam formy udostępnienia, nie jest jednak – jak przyjął organ – podlegającą uznaniu organu i niezależną od treści wniosku, alternatywną formą udostępnienia żądanej informacji.
Jedynie w przypadku opisanym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. organ może uchylić się od udostępnienia informacji w sposób i w formie opisanej we wniosku, wiąże się to jednak z obowiązkiem powiadomienia o przyczynach takiego stanu rzeczy oraz wskazania sposobu lub formy możliwego, niezwłocznego udostępnienia informacji. Organ nie powiadomił skarżącego, w przepisanym terminie, o wystąpieniu takich okoliczności. Zawarte dopiero w odpowiedzi na skargę stanowisko odnoszące się do utrzymującej się sytuacji epidemicznej uznać należy zaś po pierwsze za spóźnione (niemające wpływu na ocenę zaistnienia bezczynności), a po drugie nieracjonalne – względy bezpieczeństwa sanitarnego uzasadniają właśnie załatwianie wniosków za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, a nie w sposób wymagający osobistego stawiennictwa interesantów w placówce, jak skarżącemu sugerował organ.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2020 r., o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Informacji w zakresie punktów pierwszego i drugiego nie udostępniono i stan ten utrzymuje się również w momencie orzekania. Pismo z [...] lutego 2021 r., do którego załączono wnioskowany protokół, dotarło zaś do skarżącego tego samego dnia, a więc ponad trzy i pół miesiąca po odebraniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej (28 października 2020 r.). W konsekwencji doszło do przekroczenia czternastodniowego terminu na załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził w punkcie drugim sentencji, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (vide: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12 dostępny jw.). Chodzi tu o naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (vide: B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zważyć bowiem należy, że nieudostępnienia w terminie wnioskowanej informacji nie można oceniać jako przejawu złej woli organu, ale dokonania błędnej wykładni przepisów u.d.i.p. i nieuzasadnionego przyjęcia, że prawidłowe załatwienie wniosku nastąpi poprzez poinformowanie o dostępności statutu szkoły i protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej w przestrzeni ogólnodostępnej.
Ponadto zauważyć należy, że organ udzielił pozytywnej odpowiedzi na wniosek skarżącego w zakresie jego punktu trzeciego, brak reakcji w stosunku do punktów pierwszego i drugiego wniosku mógł wynikać z przeświadczenia, iż odpowiedź organu z [...] listopada 2020 r. usatysfakcjonowała wnioskodawcę (w piśmie skierowanym do organu tego samego dnia podziękował on za odpowiedź, przypominając o konieczności rozpoznania punktu trzeciego wniosku). W ocenie Sądu opóźnienie w rozpoznaniu wniosku nie nosiło zatem cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych przez u.d.i.p. Ponadto skarżący nie powołuje się na okoliczności wskazujące na naruszenie jego interesu poprzez brak uzyskania w ustawowym terminie odpowiedzi na jego żądanie udostępnienia informacji publicznej.
W konsekwencji powyższego, zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2020 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy, o czym orzeczono w punkcie trzecim sentencji wyroku.
Sytuacja procesowa w niniejszej sprawie ukształtowała się w ten sposób, że po wniesieniu skargi na bezczynność organu udostępnił on wnioskowaną informację w zakresie punktu 3. W piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. organ poinformował, że w załączniku do wiadomości elektronicznej z tego samego dnia przesłał skany z protokołu zebrania rady pedagogicznej szkoły z 10 września 2020 r. Skarga na bezczynność organu została zaś wniesiona w dniu 18 listopada 2020 r.
Skoro zatem organ przed rozpoznaniem skargi załatwił punkt trzeci wniosku skarżącego w przewidzianej przepisami u.d.i.p. formie (udostępnił wnioskowaną informację, przysyłając protokół z ostatniego zebrania rady pedagogicznej), postępowanie sądowe dotyczące nakazania organowi rozpatrzenie wniosku w tym zakresie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez sąd trybu przewidzianego w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Zatem mimo tego, że w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, wobec udostępnienia informacji przed rozpoznaniem skargi, odpadła przesłanka wydania orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. nakazania organowi załatwienia wniosku. Wobec powyższego należało - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzec o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania punktu 3 wniosku skarżącego z dnia [...] października 2020 r., o czym orzeczono w punkcie czwartym sentencji. Na marginesie wskazać w powyższym kontekście tylko należy, że skarżący zwracał się o udostępnienie – alternatywnie – protokołu posiedzenia rady pedagogicznej przeprowadzonego "ostatnio" lub "przedostatnio, jeżeli protokół z posiedzenia ostatniego nie został jeszcze zatwierdzony". Dyspozycja punktu trzeciego wniosku była zatem jasna, organ mógł udostępnić protokół z ostatniego posiedzenia, z którego zatwierdzono protokół, co wypełniałoby żądanie wnioskodawcy.
Nie ma zatem wpływu na rozstrzygniecie oczekiwanie organu na zatwierdzenie protokołu z posiedzenia przeprowadzonego 10 września 2020 r., jak i powiązana z powyższą okolicznością argumentacja odpowiedzi na skargę.
O zwrocie kosztów postępowania w postaci uiszczonego wpisu od skargi (100 zł) Sąd orzekł w oparciu o art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.
Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z dnia [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.).