Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] lipca 2020 r., złożonym do Państwowego Gospodarstwa Wodnego (PGW) Wody Polskie Zarządu Zlewni w T., skarżąca spółka - P. R. D. w L. Sp. z o.o. w L. wystąpiła o wydanie pozwolenia na odprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych ze stacji paliw płynnych, dystrybucji gazu płynnego i myjni bezdotykowej do kanalizacji sanitarnej ogólnospławnej w L. ul. [...], dołączając do wniosku m.in. operat wodnoprawny i udzielone uprzednio skarżącej przez Starostę L. pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. W złożonym wniosku i operacie wodnoprawnym skarżąca wskazała również, że domaga się przedłużenia pozwolenia wodnoprawnego.
Pismem z dnia [...] września 2020 r. Dyrektor Zarządu Zlewni PGW Wody [...] w T., na podstawie art. 64 § 2 i art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej powoływanej jako "kpa") wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. w części formalnej wniosku i w części opisowej operatu wodnoprawnego, wskazując że uzupełnienie braków formalnych i merytorycznych ma nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W ramach części formalnej organ wezwał o przedłożenie oryginału bądź kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem: aktualnych wypisów z rejestru gruntów dla działek objętych wnioskiem, aktualnej zgody gestora sieci na wprowadzenie ścieków przemysłowych do kanalizacji, a także decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie której została wykonana i zmodernizowana przedmiotowa stacja paliw.
W wezwaniu wskazano też na konieczność rozszerzenia zakresu złożonego wniosku o żądanie wygaszenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. z jednoczesnym zrzeczeniem się przedmiotowego pozwolenia z dniem ostateczności wydanej decyzji.
W wyznaczonym terminie skarżąca spółka złożyła do organu wypis z rejestru gruntów i wypis z rejestru budynków oraz umowę dzierżawy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r.
Pismem z dnia [...] października 2020 r. Dyrektor Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie w T. zawiadomił skarżącą o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. Wskazał, że skarżąca uzupełniając przedmiotowy wniosek, nie spełniła warunków określonych w wezwaniu z dnia [...] września 2020 r., gdyż przedłożony przez skarżącą wypis z rejestru gruntów stanowi kopię, niepoświadczoną za zgodność z oryginałem, a ponadto skarżąca nie przedłożyła zgody gestora sieci na wprowadzenie ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych. Zaznaczył również, że w sprawie zażądano także przedłożenia przez skarżącą oryginału bądź kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie której została wykonana i zmodernizowana przedmiotowa stacja paliw.
Pismem z dnia [...] września 2020 r. skarżąca złożyła ponaglenie (nazwane skargą), które postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] rozpatrzył Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej PGW Wody Polskie w G. nie stwierdzając bezczynności Dyrektora Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie w T..
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, pismem z dnia [...] listopada 2020 r., skardze na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie w T., polegającą na pozostawieniu wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. bez rozpoznania, pomimo że wniosek nie zawierał braków formalnych, co stanowi naruszenie art. 64 § 2 kpa i art. 407 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 310 ze zm., dalej powoływanej jako "pw"), skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organowi, stwierdzenie że organ dopuścił się bezczynności i, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszaniem prawa. Skarżąca wskazała, że organ pomimo złożenia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, w którym zaznaczono, że wnioskodawca ubiega się o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego, które częściowo traci moc w dniu [...] października 2020 r., nie rozpatrzył go w ustawowym terminie i nie powiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy, lecz po licznych monitach skarżącej, wezwał ją w trybie art. 64 § 2 i art. 50 § 1 kpa do uzupełnienia wniosku.
W zakreślonym w wezwaniu 7-dniowym terminie skarżąca, jak podkreślono, uzupełniła braki formalne poprzez złożenie wypisu z rejestru gruntów i wypisu z rejestru budynków oraz umowy dzierżawy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Natomiast zgoda, o której mowa w art. 407 ust. 5 pw, to nic innego jak oświadczenie woli, w tym wypadku zawarte w umowie dzierżawy, a brak decyzji o warunkach zabudowy w przypadku kolejnego już wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie stanowił warunku formalnego uniemożliwiającego rozpoznanie sprawy. Jednocześnie skarżąca podniosła, że pozostałe elementy wezwania stanowiły merytoryczne stanowisko organu co do treści operatu i nie mogły podlegać uzupełnieniu w trybie art. 64 kpa. W tych okolicznościach, zdaniem skarżącej, wszystkie dokumenty niezbędne do merytorycznego rozpoznania wniosku zostały dostarczone organowi, tymczasem organ pomimo uzupełnienia wniosku, nieprawidłowo pozostawił go bez rozpoznania, co uzasadnia złożenie skargi na bezczynność organu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że skarżąca dostarczyła na wezwanie organu część dokumentów, niemniej nie można uznać tego za należyte uzupełnienie braków wniosku. W tym kontekście organ podniósł, że zawarcie umowy dzierżawy można próbować uznać za dorozumianą zgodę, niemniej art. 407 ust. 5 pw wymaga wyrażenia wyraźnej zgody. Podkreślił, że pomimo złożenia kolejnego już wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, należało do niego dołączyć decyzję o warunkach zabudowy, gdyż nie jest ona znana organowi. Wskazał również, że usprawiedliwione było oczekiwanie organu uzupełnienia wniosku o żądanie wygaszenia poprzedniego pozwolenia wodnoprawnego, choć nie wynika to z treści art. 407 pw, gdyż w przeciwnym wypadku mogłaby zaistnieć sytuacja, że w obrocie prawnym istniałyby dwa pozwolenia wodnoprawne mające za przedmiot to samo przedsięwzięcie czy też te same usługi wodne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Wniesiona w sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiot zaskarżenia w sprawie stanowi bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie w T., wyrażająca się – jak wskazano w skardze - w niewydaniu decyzji w sprawie, lecz bezpodstawnym pozostawieniu wniosku skarżącej spółki bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 kpa.
Zgodnie z art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań (niż określone w art. 64 § 1 kpa – brak wskazania adresu wnoszącego podanie i brak możliwości jego ustalenia) ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia. Jeżeli więc organ prowadzący postępowanie pozostawia podanie bez rozpoznania, mimo że nie zachodzą przesłanki warunkujące podjęcie tej czynności materialno-technicznej (wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 64 § 2 kpa było wadliwe), to pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji.
Bezpodstawne czy nieprawidłowe pozostawienie podania bez rozpoznania oznacza więc, że organ administracji publicznej pozostaje bezczynny i na tę jego bezczynność służy skarga do sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa").
Pozostawienie podania bez rozpoznania uzasadnia stwierdzenia bezczynności tylko w sytuacji, gdy poprzedzone zostało prawidłowym wezwaniem i pouczeniem organu. Braki podania (wniosku) stanowiące przedmiot zgodnego z prawem wezwania muszą więc wynikać z konkretnych wymagań określonych w przepisach prawa, a więc ze ściśle określonych przepisów prawa. Ponadto wezwanie z art. 64 § 2 kpa może dotyczyć wyłącznie formalnych braków pisma. Przepis ten nie może służyć do usuwania merytorycznych braków wniosku, ani też nie może zmierzać do merytorycznej jego oceny (ten cel może być realizowane jedynie w ramach postępowania wyjaśniającego). Poza tym w art. 64 § 2 kpa mowa jest jedynie o takich brakach wniosku, które uniemożliwiają mu nadanie dalszego biegu.
Przepis art. 64 § 2 może więc służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych, a nie merytorycznych, braków które wynikają ze ściśle określonych przepisów i uniemożliwiają nadanie podaniu dalszego biegu.
Powołanie się przez organ na treść art. 64 § 2 kpa i pozostawienie podania bez rozpoznania może więc dotycząc wyłącznie sytuacji, w które adresat wezwania, będąc prawidłowo pouczony o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych podania wynikających ze ściśle określonych przepisów, uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu.
W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka, działając przez pełnomocnika, złożyła do organu w dniu [...] lipca 2020 r. wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych ze stacji paliw płynnych (olej napędowy i benzyna), dystrybucji gazu płynnego i myjni bezdotykowej do kanalizacji sanitarnej ogólnospławnej w L. przy ul. [...]. Wniosek został złożony do PGW Wody Polskie Zarządu Zlewni w T.. W złożonym wniosku zaznaczono również, że spółka ubiega się o przedłużenie ważności pozwolenia wodnoprawnego. Do wniosku załączono decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] udzielającą pozwolenie wodnoprawne:
- - na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu melioracyjnego z terenu stacji paliw w L. przy ul. [...], po uprzednim oczyszczeniu, na okres 10 lat, tj. do dnia [...] października 2026 r.;
- - na odprowadzenie do miejskiej sieci kanalizacyjnej w L. ścieków przemysłowych, zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, z samoobsługowej myjni samochodowej na terenie stacji paliw w L. przy ul. [...], po uprzednim oczyszczeniu, na okres 4 lat, tj. do dnia [...] października 2020 r. Do złożonego wniosku dołączono także operat wodnoprawny z lipca 2020 r. dla uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie oczyszczonych ścieków przemysłowych ze stacji paliw płynnych (olej napędowy i benzyna), dystrybucji gazu płynnego i myjni bezdotykowej do kanalizacji sanitarnej ogólnospławnej w L. przy ul. [...], w którym także wskazano, że celem opracowania jest przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] października 2016 r. nr [...].
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 407 § 1 pw pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek. Do wniosku, w myśl art. 407 ust. 2 pw dołącza się:
- 1) operat wodnoprawny z oznaczeniem daty jego wykonania, wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych;
- 2) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana;
- 3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli są wymagane;
- 4) ocenę wodnoprawną, jeżeli jest wymagana;
- 5) wypisy z rejestru gruntów lub uproszczone wypisy z rejestru gruntów dla nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych.
Stosownie zaś do art. 407 ust. 5 pw, do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, dołącza się zgodę właściciela tych urządzeń.
W przedmiotowej sprawie, jak wskazano, skarżąca spółka posiadała już pozwolenie wodnoprawne (decyzja z dnia [...] października 2016 r.) m.in. na odprowadzenie do miejskiej sieci kanalizacyjnej w L. ścieków przemysłowych, zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, z samoobsługowej myjni samochodowej na terenie stacji paliw w L. przy ul. [...], po uprzednim oczyszczeniu, z terminem obowiązywania do dnia [...] października 2020 r.
Z treści art. 414 ust. 1 pkt 1 pw wynika, że pozwolenie wodnoprawne wygasa w sytuacji, gdy upłynął okres, na który było ono wydane. Nie wygasają jednak pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 389 pkt 1-3 (w tym więc pozwolenie na usługi wodne, jak i na szczególne korzystanie z wód), jeżeli zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tych pozwoleń (art. 414 ust. 2 pw). Do wniosku tego dołącza się operat, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne, oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność (art. 414 ust. 3 pw). Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest niekompletny, organ stosownie do art. 414 ust. 4 pw wzywa do jego uzupełnienia w terminie 14 dni. W przypadku braku jego uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia (art. 414 ust. 5 pw).
Natomiast w razie stwierdzenia, że informacje zawarte w przedłożonym operacie wodnoprawnym nie są aktualne lub zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1, organ zgodnie z art. 414 ust. 6 pw, w drodze decyzji odmawia przedłużenia okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. W sytuacji zaś stwierdzenia, że informacje zawarte w operacie wodnoprawnym są aktualne lub nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 399 ust. 1, to w myśl art. 414 ust. 7 pw, organ ustala, w drodze decyzji, kolejny okres obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, nie dłuższy niż 20 lat, a w przypadku pozwolenia wodnoprawnego na: 1) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi - na okres nie dłuższy niż 10 lat, 2) wprowadzanie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innych podmiotów - na okres nie dłuższy niż 4 lata [...].
Z powyższych regulacji wynika, że w obowiązującym stanie prawnym, podmiot, który posiada już pozwolenie wodnoprawne może uniknąć sytuacji wygaśnięcia posiadanego pozwolenia w związku z upływem okresu, na który było ono wydane, jeżeli w ustawowym ternie złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu jego obowiązywania. Inne są wymogi formalne wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, które określa art. 407 ust. 1 pw, a inne wniosku o ustalenie kolejnego okresu jego obowiązywania, o których mowa w art. 414 ust. 3 pw.
Zdaniem Sądu złożony w sprawie wniosku jest niejednoznaczny i budzi wątpliwości co do rzeczywistej treści żądania strony skarżącej. Z jednej bowiem strony skarżąca spółka określiła przedmiotowy wniosek, jako wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie do kanalizacji sanitarnej oczyszczonych ścieków przemysłowych, z drugiej jednak strony w złożonym wniosku i dołączonym do niego operacie wodnoprawnym wielokrotnie wskazywała, że w istocie domaga się przedłużenia pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w zakresie pozwolenia na odprowadzenie do miejskiej sieci kanalizacyjnej ścieków przemysłowych, zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, po uprzednim oczyszczeniu, obowiązującego do dnia [...] października 2020 r. Także na str. 3 skargi skarżąca potwierdziła, że w złożonym wniosku zaznaczono, że strona ubiega się o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego, które częściowo traci moc w dniu [...] października 2020 r. Pomimo powyższej niejasności wniosku skarżącej odnośnie tego czy skarżąca domaga się wydania zupełnie nowego pozwolenia wodnoprawnego czy też wydłużenia obowiązywania pozwolenia wodnoprawne z dnia [...] października 2016 r., a więc w istocie ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tego pozwolenia, organ nie podjął czynności (nie wynikają one bowiem z akt sprawy) aby ustalić prawidłowy przedmiot swojego postępowania, rzeczywistą wolę wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 9 kpa organy administracji publicznej czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Są one obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Uwzględniając więc okoliczność, że skarżąca posiadała już pozwolenia wodnoprawne z dnia [...] października 2016 r., obowiązujące w przedmiotowym zakresie do dnia [...] października 2020 r., a także że wskazywała one w złożonym wniosku i operacie wodnoprawnym również, że domaga się przedłużenia ważności tego pozwolenia, obowiązkiem organu było, zdaniem Sądu, w pierwszej kolejności jednoznaczne ustalenie treści żądania strony, rzeczywistej jej woli, poprzez wezwanie skarżącej do jednoznacznego określenia treści złożonego przez nią wniosku, wraz z ewentualnym udzieleniem jej niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w szczególności o okolicznościach prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw strony.
Dopiero ustalenie rzeczywistej woli strony i treści jej żądania umożliwi określenie właściwego trybu postępowania i materialnej podstawy załatwienia sprawy zakreślonej żądaniem, która jak wynika z przytoczonych regulacji, jest inna w przypadku udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, a inna w sytuacji ustalenia kolejnego okresu jego obowiązywania. Inne też są wymogi formalne wniosku w tych dwóch różnych sytuacjach, co wynika odpowiednio z treści art. 407 ust. 2 pw oraz art. 414 ust. 3 pw. Brak jednoznacznego wyjaśnienia treści żądania skarżącej, uniemożliwiał zatem dokonanie prawidłowego wezwania i następnie usunięcia braków wniosku, gdyż wymogi wniosku determinowane są trybem w jakim wniosek został złożony (wniosek o wydanie pozwolenia, wniosek o ustalenia kolejnego okresu jego obowiązywania) oraz jego rodzajem i treścią. W sprawie wątpliwości budzi nawet ta ostatnia kwestia, gdyż organ, na etapie wezwania skarżącej do usunięcia braków wniosku, powołując się w pkt 1 lit. b wezwania na przepis art. 407 ust. 5 pw, potraktował wniosek skarżącego, jako wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych innego podmiotu ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, tymczasem skarżąca w piśmie do organu z dnia [...] października 2020 r. wskazała, że zamierzenie nie dotyczy wprowadzania do gminnej kanalizacji ogólnospławnej ścieków szczególnie szkodliwych (tj. ścieków surowych, nieoczyszczonych), lecz ścieków oczyszczonych przemysłowych. Kwestia ta wymagała zatem wyjaśnienia w sprawie.
W dalszej kolejności, odnosząc się do treści samego wezwania organu z dnia [...] września 2020 r. do uzupełnienia braków wniosku, wydanego w trybie art. 64 § 2 kpa, które jak podkreślono może służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych, wynikających ze ściśle określonych przepisów i uniemożliwiających nadanie podaniu dalszego biegu, stwierdzić należy, że także samo wezwanie nie spełniało wymogu legalności. Nie tylko bowiem w sprawie nie został w pierwszej kolejności wyjaśniony w sposób jednoznaczny przedmiot postępowania determinujący materialnoprawną podstawę załatwienia sprawy, a więc także ewentualne braki wniosku w ramach określonej podstawy prawnej rozpatrzenia sprawy, ale również samo wezwanie zostało skonstruowane w sposób nieprawidłowy. Nie określa ono bowiem adresata wezwania, nie wskazuje podstawy prawnej wszystkich wymagań objętych wezwaniem (ta bowiem określona została jedynie dla braku wskazanego w pkt I lit. b wezwania), a ponadto objęto wezwaniem nie tylko braki formalne (pkt I wezwania), ale także braki merytoryczne (pkt II wezwania).
Ponownie należy podkreślić, że przepis art. 64 § 2 kpa może dotyczyć wyłącznie formalnych braków pisma. W jego trybie nie można zatem usuwać merytorycznych braków wniosku i dokonywać jego merytorycznej oceny. W pkt Il lit. a-d wezwania odniesiono się zaś do merytorycznego aspektu wniosku, tj. części opisowej operatu wodnoprawnego. Ponadto wskazać należy, że w ramach wymagań dotyczących części formalnej wniosku, których nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie stanowiło podstawę do pozostawienia przez organ pismem z dnia [...] października 2020 r. przedmiotowego wniosku bez rozpoznania, organ wezwał skarżącą o przedłożenie oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem: aktualnych wypisów z rejestru gruntów dla działek objętych wnioskiem, decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie której została wykonana i zmodernizowana przedmiotowa stacja paliw oraz aktualnej zgody gestora sieci na wprowadzenie ścieków przemysłowych do kanalizacji.
W odpowiedzi na wezwanie organu skarżąca spółka przedłożyła niepoświadczone za zgodność z oryginałem kopie wypisu z rejestru gruntów i wypisu z rejestru budynków oraz umowy dzierżawy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. działek objętych wnioskiem. Zauważyć należy, że podstawę materialnoprawną wezwania organ wskazał jedynie w stosunku do wymogu objętego żądaniem przedłożenia zgody gestora sieci na wprowadzenie ścieków przemysłowych do kanalizacji (pkt I lit. b wezwania). Odnośnie pozostałych z ww. wymagań (określonych w pkt I lit. a i c wezwania), organ zaniechał wskazania przepisu, z którego wynika wymóg ich spełnienia przez wnioskodawcę, co stanowi istotną wadliwość wezwania. Poza tym mając na względzie okoliczność, że skarżąca spółka przedłożyła na wezwanie organu kopie wypisów z rejestru gruntów i budynków, a złożony wniosek stanowi już kolejny wniosek w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego, zasadnym było rozważenie czy stwierdzony brak wniosku objęty pkt I lit. a uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu, czego jednak w sprawie zabrakło.
Odnosząc się natomiast do wymogu określonego w pkt I lit. b wezwania, wskazać należy, że nie odpowiada on treści przepisu art. 407 ust. 5 pw, do którego odwołał się organ w ramach wezwania o brak określony w pkt I lit. b. W przepisie art. 407 ust. 5 pw mowa jest bowiem o powinności dołączenia do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego "zgody właściciela urządzeń kanalizacyjnych" do których mają być wprowadzane ścieki przemysłowe, które to zawierają substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust.
1. Tymczasem w wezwaniu organ wskazał na "zgodę gestora sieci" i odniósł ją do ścieków przemysłowych wprowadzanych do kanalizacji, a nie ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę organ wadę odpowiedzi skarżącego na wezwanie w tym zakresie upatrywał nie w okoliczności nieprzedłożenia zgody gestora sieci, lecz braku wyraźnej zgody w przedłożonej umowie dzierżawy podmiotu wydzierżawiającego działki objęte wnioskiem wraz ze znajdującymi się na nich budynkami i urządzeniami, co w żaden sposób nie koresponduje z treścią wezwania organu i jednocześnie uzasadnia wskazane powyżej niejasności odnośnie tego co stanowi rzeczywistą treść przedłożonego przez skarżącą wniosku i z jakim rodzajem korzystania z wód/usług wodnych mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.
Biorąc zatem pod uwagę wszystkie wskazane powyżej zastrzeżenia Sądu oraz stwierdzone niejasności dotyczące przedmiotu postępowania i rzeczywistej treści wniosku zarówno odnośnie trybu w jakim został ona złożony, jak i rodzaju/treści pozwolenia, którego udzielania domaga się skarżąca, a także nieprawidłowości samego wezwania z art. 64 § 2 kpa do uzupełnienia braków wniosku, Sąd stwierdził, że w sprawie organ pozostaje w bezczynności, gdyż w okolicznościach sprawy, z uwagi na wskazane wadliwości działania organu, niezgodnie z prawem pozostawił on wniosek skarżącej bez rozpoznania. Surowy rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania, a w sprawie daleko idące konsekwencje z tym związana dla strony skarżącej, obligowały organ do szczególnie wnikliwej weryfikacji wniosku skarżącej i jego przedmiotu oraz szczegółowego, wyczerpującego i prawidłowego formułowania wezwania, czego w sprawie nie uczyniono.
Nieprawidłowe pozostawienie wniosku skarżącej bez rozpoznania i poprzedzające je uchybienie ustawowym terminom załatwiania sprawy, określonym w art. 35 § 1-3 kpa, stanowiło podstawę do zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku skarżącej – z uwzględnieniem uwag zawartych w niniejszym uzasadnieniu - w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy i stwierdzenia bezczynności organu, o czym orzeczono w pkt 1 i 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 ppsa. Jednocześnie Sąd stwierdził w pkt 3 sentencji wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, która oznacza wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, gdyż w ocenie Sądu stwierdzona bezczynność wynikała - nie ze świadomego działania organu i lekceważenia strony skarżącej i złożonego przez nią wniosku, lecz ze skomplikowanego charakteru przedmiotowej sprawy, który wynikał nie tylko ze specyfiki problematyki regulowanej nowym prawem wodnym, ale także niejasnego i budzącego uzasadnione wątpliwość sformułowania przedmiotowego wniosku i załączonego do niego operatu wodnoprawnego.
Wpływ na termin załatwienia sprawy miał też stan epidemiologiczny występujący w kraju. O kosztach postępowania orzeczono, w pkt 4 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265).