Uzasadnienie
Stowarzyszenie L. L. G. O. w W. złożyło do sądu skargę na bezczynność Burmistrza J. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał przyczyny niezałatwienia wniosku (awaria systemu komputerowego) oraz wyjaśnił, że doszedł ze stroną do porozumienia i żądaną informację udostępni.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 02.02.2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wpisu oraz do wypowiedzenia się, czy podtrzymuje skargę (k. 1, 2). Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej 10.02.2012 r. (k. 26).
W dniu 20.02.2012 r. do akt skarżąca złożyła pismo zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi wskazując, że organ udostępnił jej żądaną informację publiczną (k. 27-28).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie oświadczeniem z 12.02.2012 r. skarżący cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że sąd oceni, iż jest ono niedopuszczalne, bowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie sądu wymienione negatywne przesłanki w niniejszej sprawie nie zachodzą. Jak strona przyznała, uzyskała żądaną informację. Cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne.
Co prawda w sprawie stronę skarżącą wzywano również do uzupełnienia braków skargi pod rygorem jej odrzucenia, jednak wezwanie to wysłano równocześnie z wezwaniem do oświadczenia w przedmiocie dalszego popierania skargi. W tej sytuacji, mimo nieuzupełnienia braków, decydujące znaczenie miała wola skarżącej o wycofaniu środka zaskarżenia, dlatego postępowanie należało umorzyć, a nie skargę odrzucać (co w skutkach procesowych nie ma faktycznie znaczenia z uwagi na to, że skarga kasacyjna przysługuje zarówno na postanowienie o umorzeniu postępowania, jak i odrzucające skargę).
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.