Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2018 r. B. D. reprezentujący P. Grupę I. sp. z o.o. w B. złożył wniosek adresowany do Wójta Gminy J. i przewodniczącej Rady Gminy J. o niezwłoczne przystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zwanego dalej także: "planem miejscowym") dla obszaru o powierzchni przekraczającej 7 ha, składającego się z 21 działek o nr: [...] położonych w miejscowości L. w obrębie geodezyjnym J. Wniosek powyższy wnioskodawca uzupełnił kolejnymi pismami złożonymi w dniu [...] czerwca 2018., [...] lipca 2018r. i [...] lipca 2018 r.
Wójt Gminy J. udzielił wnioskodawcy pisemnej odpowiedzi w dniu [...] lipca 2018 r. wskazując, że plany miejscowe są na terenie gminy uchwalane sukcesywnie oraz w miarę posiadanych środków finansowych w budżecie gminy i możliwości organizacyjnych Urzędu Gminy. Organ poinformował wnioskodawcę także, że jego wniosek zostanie wpisany do rejestru wniosków o sporządzenie lub zmianę planów miejscowych, o którym mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm., zwana dalej: "u.p.z.p."), a w przypadku podjęcia prac związanych z uchwaleniem planu miejscowego na ww. obszarze, zostanie on poddany analizie urbanistycznej.
Następnie B. D. działający zarówno osobiście jak i reprezentujący P. Grupę I. sp. z o.o. w B. oraz Fundację "L." w B. złożył kolejne pisma domagając się podjęcia przez Wójta Gminy J. oraz przewodniczącą Rady Gminy J. podjęcia czynności zmierzających do uchwalenia wnioskowanego przez niego planu miejscowego. W odpowiedzi na nie Wójt Gminy J. pismem z dnia [...] lipca 2018 r. podtrzymał uprzednio wyrażoną argumentację oraz wskazał, że wniosek w sprawie sporządzenia miejscowego planu nie jest wnioskiem w indywidualnej sprawie w rozumieniu przepisów k.p.a., lecz ma charakter wyłącznie postulatywny, w związku z czym uchwalenie planu miejscowego nie jest obowiązkowe. Dodał także, że inicjatywa uchwałodawcza nie przysługuje każdemu mieszkańcowi z osobna, a zgodnie z powołanym w piśmie orzecznictwem wniesienie skargi na bezczynność w uchwalaniu planu miejscowego jest niedopuszczalne.
Skarżący B. D., działający w imieniu własnym oraz jako reprezentant Fundacji "L." w B. i P. Grupy I. sp. z o.o. w B., wniósł do tut. Sądu skargę bezczynność Wójta Gminy J. w przedmiocie planowania przestrzennego. Wskazał w jej treści, że Wójt Gminy J. nie wykonuje czynności mających na celu sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obejmujących teren działek stanowiących własność "P. Grupy I. sp. z o.o. w B., położonych w miejscowości L. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko oraz wskazując, że wniosek o sporządzenie planu miejscowego ma charakter postulatywny, co oznacza, że organ nie jest nim związany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Badanie merytorycznej zasadności skargi, każdorazowo poprzedzone jest analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez tut. Sąd w ww. zakresie, doprowadziła do wniosku, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka skutkująca niedopuszczalnością wywiedzionej skargi, prowadząca do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.").
Skarga niniejsza została wywiedziona na zasadzie art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, dalej: "u.s.g."), którego ust. 1 stanowi, że w przypadku gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, odpowiednie zastosowanie znajduje art. 101 u.s.g., którego ust. 1 wskazuje, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przedmiotowa skarga stanowi zatem specyficzną skargę na bezczynność organu gminy, niezależną od skargi na bezczynność określoną w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - która nie przysługuje w przypadku aktów prawa miejscowego.
Jak wynika z powyższego, skarga na bezczynność organu gminy wywiedziona na podstawie art. 101a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g., jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy dotyczy niewykonywania czynności nakazanych prawem, w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ gminy obowiązek podjęcia stosownego działania w określonej materii. Dopuszczalność skargi na ww. podstawie prawnej, wymaga zatem ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek organu gminy do podjęcia/wykonania określonej czynności i równoczesnego wykazania związku przyczynowego pomiędzy bezczynnością tego organu w wykonywaniu tej czynności, a naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. W związku z powyższym, w sytuacji, gdy organ uchwałodawczy ma jedynie możliwość, a nie obowiązek podjęcia stosownej uchwały, skarga nie jest dopuszczalna.