Uzasadnienie
K. P. w skardze wniesionej na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w B. i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, zarzucając organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, (tekst jedn. Dz.U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu, wniósł: o:
- 1) zobowiązanie Komendanta Miejskiego Policji w B. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,
- 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w B. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
- 3) wymierzenie Komendantowi Miejskiemu Policji w B. grzywny w wysokości 5000zł.,
- 4) zasądzenie od Komendanta Miejskiego Policji w B. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania,
- 5) zobowiązanie Komendanta Miejskiego Policji w B. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że mimo uchylenia prawomocnym wyrokiem z dnia 27.08.2013r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1736/12 przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26.04.2012r. sygn. akt II SA/Bk 108/12 oraz rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...].12.2011r. Nr [...] i utrzymanego nim rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...].09.2011r. Nr [...], zaskarżany organ nie podjął żadnych czynności w przedmiocie mianowania skarżącego na stanowisko służbowe zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku NSA.
W ocenie skarżącego bezczynność organu trwa ponad 1 rok, ponieważ od daty zwrotu akt administracyjnych nie wydano żadnego merytorycznego rozstrzygnięcia.
Zażalenie wniesione w trybie art. 35 kpa zostało uwzględnione przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. i mimo wyznaczonego terminu na ponowne rozpatrzenie sprawy do [...].11.2014r., do dnia wniesienia skargi, organ nie powiadomił skarżącego o wynikach postępowania wyjaśniającego. Wyżej wskazane okoliczności wskazują na zasadność skargi i uzasadniają wskazane na wstępie żądania skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że uwzględniając raport skarżącego z dnia [...].05.2012r. P. Komendant Wojewódzki Policji w B. wydał rozkaz personalny w dniu [...].07.2012r. Nr [...] o przeniesieniu skarżącego do pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w Ł. Z tym dniem skarżący przestał być funkcjonariuszem Komendy Miejskiej Policji w B. i stąd też Komendant nie mógł go mianować na jakiekolwiek stanowisko służbowe w Komendzie w B. W związku z uwzględnieniem zażalenia przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. pełnomocnik skarżącego została poinformowana o ponownym rozpatrywaniu sprawy w dniu [...].10.2014r. i po zapoznaniu się przez nią z aktami, został wydany z dniu [...].11.2014r. rozkaz personalny Nr [...] przez Komendanta Miejskiego Policji w B. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie mianowania skarżącego na stanowisko służbowe.
W ocenie organu z uwagi na te okoliczności organ nie widział możliwości technicznych i prawnych do podejmowania czynności w sprawie, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zmieniał sytuacji skarżącego w związku z brakiem usytuowania go w służbie w Komendzie Miejskiej Policji w B. Organ zastosował się do zaleceń wskazanych przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w związku z uwzględnieniem zażalenia na bezczynność, wydając rozkaz personalny o umorzeniu postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył, co następuje
Skargę należy uznać za zasadną. W sprawie pozostaje poza sporem okoliczność, że do daty wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w zakończeniu sprawy wszczętej rozkazem personalnym w sprawie mianowania skarżącego na stanowisko z dnia [...].12.2011r. Nr [...]. Przyznaje to sam organ stwierdzając, że postępowanie to zostało zakończone w dniu [...].11.2014r. wydanym rozkazem personalnym Nr [...] o umorzeniu postepowania administracyjnego. Należy tu wskazać, że wydanie rozstrzygnięcie nastąpiło w związku z uwzględnieniem zażalenia na bezczynność przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. i wyznaczeniem terminu do rozpatrzenia sprawy do dnia [...].11.2014r. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 7.11.2014r., a skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 5.11.2014r. Na datę wpływu skargi była więc ona zasadna, jednakże z uwagi na fakt wydania rozstrzygnięcia Sąd, w zakresie żądania zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego, postępowanie umorzył.
W odpowiedzi na skargę organ wskazywał, że niepodejmowanie przez niego czynności w sprawie po uchyleniu wyroku sądu I instancji i rozkazów personalnych obu organów było wynikiem zmian okoliczności faktycznych w sprawie. Skarżący bowiem został przeniesiony do innej jednostki i nie podlegał już Komendantowi Miejskiemu Policji w B. Okoliczność ta jest bezsporna, nie zmienia to jednak oceny, że w związku z taką sytuacją obowiązkiem organu było zakończenie postępowania przez wydanie odpowiedniego aktu administracyjnego. Pozostawanie w bezczynności w tym zakresie przez ponad rok czasu od daty zwrotu akt P. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w B., co nastąpiło w dniu [...].08.2013r. dawało podstawę do stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznając, że bezczynność mogła też wynikać ze skomplikowania prawnego i faktycznego w sprawie wymierzył grzywnę w dolnej wysokości.
Z tych względów na podstawie art. 149 Ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r. orzekł jak w wyroku, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania w myśl art. 200 powyższej ustawy.