Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona w następujących okolicznościach faktycznych.
Skarżąca M. O. przystąpiła do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik farmaceuta w czerwcu 2010 r. Zaliczyła etap pisemny egzaminu zawodowego, nie zaliczyła natomiast etapu praktycznego. W dniu 1 września 2010 r. zainteresowana złożyła w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Ł. wniosek o udostępnienie do wglądu arkusza egzaminacyjnego i karty oceny. Następnie w dniu 14 września 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne sprawdzenie pracy egzaminacyjnej z tego powodu, że w jej ocenie "egzaminator nie objął punktów z obszarów: I, IV oraz VI". W związku z powyższym karta pracy egzaminacyjnej została poddana ponownemu sprawdzeniu i pismem z dnia 11 października 2010 r. poinformowano skarżącą, że wynik egzaminu praktycznego został ustalony poprawnie.
Pismem z dnia 17 grudnia 2010 r. skarżąca wywiodła do sądu administracyjnego skargę na "działalność Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Ł.", a konkretnie na pismo z dnia 11 października 2010 r. oraz skargę na "przewlekłość w działaniu OKE polegającą na tym, że odpowiedź na pismo z dnia 14 września 2010 r., pomimo interwencji, otrzymała dopiero 3 stycznia 2011 r."
Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. tut. Sąd odrzucił skargę na pismo z dnia 11 października 2011 r. z uwagi na to, że punktacja egzaminu zawodowego nie stanowi aktu o charakterze publicznoprawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 18), która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r., wprowadzono w Kodeksie postępowania administracyjnego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz – poprzez zmianę brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy. Jako, że skarga w przedmiotowej sprawie została wywiedziona w dniu 17 grudnia 2010 r., a więc przed wejściem w życie przepisów wprowadzających do postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego instytucję przewlekłego prowadzenia postępowania, potraktowano ją jako skargę na bezczynność. Przy czym skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania do sądu administracyjnego przysługuje w tych samych przypadkach co skarga na bezczynność.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów (odpowiednio na przewlekłe prowadzenie postępowania) w przypadkach określonych w pkt 1- 4a artykułu 3 §2 w/w ustawy, tj. w przypadku bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie (zarówno w postępowaniu administracyjnym jak i egzekucyjnym i zabezpieczającym) albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, aktu i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.
Kwestia związana z doręczeniem odpowiedzi na pismo nie mieści się w kategorii aktów i czynności wskazanych powyżej. Doręczenie jest to czynność materialno - techniczna, która polega tylko i wyłącznie na przekazaniu stronie stanowiska organu w sprawie. Doręczenie jako czynność materialno- techniczna nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony. Wynika z tego, że doręczenie jak również nieprawidłowości związane z doręczeniem odpowiedzi organu, nie mogą być przedmiotem skargi na bezczynność wniesionej do sądu administracyjnego.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.