Uzasadnienie
J.B. w dniu 23 kwietnia 2007 r. wniósł do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. skargę na bezczynność tego organu polegającą na braku interwencji w sprawie niezgodnego z pozwoleniem na budowę wykonywania przez Gminę S. budowy ulicy na działkach nr 3393 i 3405 oraz budowy przez Rejon Energetyczny w S. linii energetycznej na działce nr 3393. W skardze zawarł wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów NSA Grażyny Gryglaszewskiej i Anny Sobolewskiej – Nazarczyk oraz asesora Wojciecha Prutisa, którzy "nie dopełnili wymogów staranności przy rozpatrywaniu skargi na niewykonanie wyroku" w sprawie sygn. akt II SAB/Bk 62/05. Z kolei w oświadczeniu z dnia 09 maja 2007 r. (k.
6) wniósł o wyłączenie od orzekania w sprawie również sędziego NSA Stanisława Prutisa i sędzi WSA Barbary Rymarskiej z uwagi na ich stronniczość oraz to, że "Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. łatwo ich zwiedzie swoją socjotechniką".
W niniejszej sprawie wszyscy wnioskowani do wyłączenia sędziowie złożyli identyczne oświadczenia, z których wynika, iż skarżącego J.B. znają wyłącznie jako uczestnika postępowań sądowych i nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie podlegał uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy.
Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela w pełni jednolity od wielu lat pogląd, iż wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem przez stronę w jej wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, uwagi do art. 19). Orzeczenie o wyłączeniu powinno być oparte o w pełni zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony.
Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżący nie dopełnił żadnego ze wskazanych warunków uzasadniających uwzględnienie jego żądania. Argumentacja wniosku jest lakoniczna, skarżący nie wskazuje, jakie okoliczności czynią w/w sędziów iudex suspectus w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutów co do stronniczości sędziów, czy prawidłowości wykonywania przez nich czynności procesowych nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do ich bezstronności.
Ze wskazanych powyżej względów na mocy art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.