Uzasadnienie
Skarżący w dniu [...] marca 2007r. wniósł skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. P. w sprawie dotyczącej żądania udostępnienia – w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej – akt i protokołu z kontroli punktu skupu owoców należącego do M. G. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że nie znajduje podstaw do jej uwzględnienia albowiem podstawy działania Inspekcji zostały szczegółowo omówione w treści decyzji z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...], która został doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2007r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje:
Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje skargę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego, ustalonego na dzień wydania orzeczenia (vide: postanowienie NSA z 23.09.1986r. IV SAB/8/86, ONSA 1986/2/50). Kryterium ocennym zasadności skargi na bezczynność organu jest bowiem ustalenie, czy nakazanie organowi administracji wydania aktu administracyjnego będzie dopuszczalne, uzasadnione i celowe w świetle ewentualnych zmian stanu faktycznego i prawnego.
W niniejszej sprawie w okresie między datą złożenia skargi a datą jej rozpoznania przez Sąd stan faktyczno- prawny sprawy uległ zasadniczym zmianom, ponieważ decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. P. wydał decyzję w przedmiocie udostępnienia skarżącemu dokumentacji z przeprowadzonej kontroli punktu skupu owoców. A zatem o ile w dacie wniesienia skargi zachodził stan bezczynności organu, to na skutek wydania powyższej decyzji stan taki przestał istnieć.
Dlatego też orzekanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). O obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego poniesionych przez niego kosztów postępowania sądowego orzeczono na mocy art. 200 w zw. z art. 210 §1 w/w ustawy. W tym miejscu podnieść należy, że generalnie umorzenie postępowania oznacza przegranie sprawy przez skarżącego, niemniej jednak w sprawie niniejszej bezprzedmiotowość postępowania nie wynikała z zachowania skarżącego ale organu, który dopiero po wniesieniu skargi wydał decyzję.