Uzasadnienie
Skarżąca E. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wójta Gminy A. w przedmiocie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe z uwagi na udzielenie skarżącej informacji publicznej w dniu 13 lutego 2017 r. (pismo w załączeniu).
Pismem z dnia 24 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę z uwagi na fakt, że ww. w dniu 13 lutego 2017 r. otrzymała odpowiedź od organu na swoje pytanie, jak również wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału z dnia 3 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania dowodu uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie 17 zł należnej od dokumentu pełnomocnictwa złożonego w tut. Sądzie, ewentualnie wykazania, ze dokument stwierdzający udzielenie pełnomocnictwa w niniejszej sprawie jest objęty zwolnieniem od obowiązku uiszczenia opłaty skarbowej – w terminie 7 dni pod rygorem poinformowania właściwego organu podatkowego. Wezwanie odebrano w dniu 10 marca 2017 r. Do dnia dzisiejszego nie do wykonano ww. obowiązków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W okolicznościach niniejszej sprawy nie ma wątpliwości, że w zakresie objętym skargą udzielił już po wniesieniu skargi informacji publicznej, uznanej przez skarżącego za wyczerpującą. Zachodzi zatem przypadek samokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. zwanej w skrócie "p.p.s.a."), który w odniesieniu do bezczynności wyraża się w podjęciu przez organ wymaganego działania.
W rozpatrywanej sprawie działanie to polegało na udostępnieniu informacji publicznej. Uwzględnienie skargi w tym trybie powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego uzasadniającą wydanie postanowienia o umorzeniu. Dlatego też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Jednocześnie podnieść należy, że zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a więc w razie tzw. autokontroli ze strony organu, skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu. W przedmiotowej sprawie na koszty te składają się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
W tym przedmiocie orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.