Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 9 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Bk 2/18

Uzasadnienie

W dniu 18 grudnia 2017 r. T. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie nieprzyjęcia i nieprzekazania skargi wywiedzionej przez Skarżącego na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie udzielenia Skarżącemu czasu wolnego za nadgodziny oraz zaniechanie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia czasu wolnego wraz z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia. W uzasadnieniu Skarżący przedstawił w sposób szczegółowy okoliczności, w jakich chciał złożyć opisaną skargę, opisując w szczególności zachowanie Komendanta Miejskiego Straży Pożarnej.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że jej treść jest niezrozumiała, a sama skarga może być traktowana co najwyżej w kategoriach skargi w rozumieniu art. 227 k.p.a.

Skarga na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie udzielenia Skarżącemu czasu wolnego za nadgodziny oraz zaniechanie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia czasu wolnego wraz z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia z dnia 15 grudnia 2017 r. wpłynęła do Sądu 10 stycznia 2018 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Bk 3/18.

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. akt II SAB/Bk 3/18 WSA w Białymstoku odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.), wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski".

Z powyższą sytuacją złożenia do tutejszego Sądu skargi na sposób działania organu, a nie na konkretny wydany przez ten organ akt lub czynność, mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Jak wynika bowiem ze skargi T. L., wyraża on w niej swoje niezadowolenie ze sposobu przyjęcia i przekazania przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. skargi wywiedzionej na ten organ w przedmiocie udzielenia Skarżącemu czasu wolnego za nadgodziny oraz zaniechanie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia czasu wolnego. Skarga ta, jak wskazano już wyżej, wpłynęła do Sądu 10 stycznia 2018 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Bk 3/18. Postanowieniem zaś z dnia 8 lutego 2018 r. WSA odrzucił powyższą skargę.

Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd nie znajduje podstaw do zakwestionowania kwalifikacji wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi inaczej jak skargi obywatelskiej wniesionej na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. Taka zaś skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.