Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010 r. skarżąca J. W. zgłosiła wniosek o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziego NSA Elżbiety Trykoszko. W uzasadnieniu podała, że sędzia rozpoznawała już kilka jej spraw wydając rozstrzygnięcia na jej niekorzyść. Zdaniem skarżącej były one niezgodne z prawem.
Wnioskowany do wyłączenia sędzia złożył oświadczenie, z którego wynika, iż w jego przekonaniu nie zachodzą okoliczności mogące wywoływać wątpliwość, co do jego bezstronności w sprawie. Sędzia podała, że sprawy o sygnaturach [...] i [...], w których jako członek składów orzekających uczestniczyła w wydaniu orzeczeń (konkretnie postanowień odrzucających skargi J. W.), były poddane kontroli instancyjnej na skutek zażaleń J. W. Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnymi postanowieniami wydanymi pod sygnaturami [...] (dotyczy sprawy [...]) i [...] (dotyczy sprawy [...]) oddalił zażalenia skarżącej na postanowienia odrzucające skargi.
Nadto sędzia oświadczyła, że nie uczestniczyła w wydaniu wyroku w sprawie [...]. W sprawie o sygnaturze [...] (z jej referatu) J. W. nie została dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika na prawach strony a postanowienie wydane w tym przedmiocie było przedmiotem zażalenia J. W. wywiedzionego do NSA, które zostało oddalone postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. [...]. Końcowo sędzia podała, że każdą sprawę przypisaną do jej referatu stara się prowadzić obiektywnie i oceniać według kryterium zgodności z prawem działań (bezczynności) organów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie podlegał uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 ustawy), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 ustawy postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy.
Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela w pełni jednolity od wielu lat pogląd, iż wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem przez stronę w jej wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, uwagi do art. 19). Orzeczenie o wyłączeniu powinno być oparte o w pełni zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony.
Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżąca nie dopełniła żadnego ze wskazanych warunków uzasadniających uwzględnienie jej żądania. Argumentacja wniosku jest lakoniczna, skarżąca nie wskazuje, jakie okoliczności czynią w/w sędziego iudex suspectus w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutu rozpoznawania przez sędziego kilku spraw skarżącej i wydanie rozstrzygnięć na jej niekorzyść nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego. Tym bardziej, że wszystkie sprawy w których wnioskowany do wyłączenia sędzia uczestniczył podlegały kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego i w wyniku tej kontroli nie zostały uwzględnione środki zaskarżenia składane przez skarżącą. Świadczy to o tym, że wbrew temu co podnosi skarżąca, orzeczenia wydane z udziałem tego sędziego były zgodne z prawem. Nadmienić należy, że o niezgodności z prawem nie świadczy fakt wydania orzeczenia niezgodnego ze stanowiskiem skarżącej.
Ze wskazanych powyżej względów na mocy art. 19 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.