Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności faktycznych.
Pismem z dnia 7 stycznia 2009 r. W. P. zwrócił się do Wójta Gminy P. o naniesienie zmian w operacie ewidencji gruntów wsi B. P., zgodnie z treścią decyzji z dnia [...] października 1993 r. orzekającą o wprowadzeniu zmian w tym operacie.
W odpowiedzi na powyższe pismo, Wójt Gminy P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. przekazał sprawę do rozpatrzenia Staroście Powiatu B. jako organowi właściwemu. Postanowienie to, po rozpatrzeniu zażalenia W. P., zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (postanowienie z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...]).
W dniu 1 czerwca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) W. P. wywiódł skargę na bezczynność Wójta Gminy P., polegającą na nie wprowadzeniu wnioskowanych przez niego zmian w operacie ewidencji gruntów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego do zwalczania bezczynności organu na etapie przedsądowym.
Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak stanowi zaś art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku skargi na bezczynność organu administracji, środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego regulowanego przepisami kodeksu administracyjnego jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Służy ono na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w ustalonym w myśl art. 36 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Tymczasem z akt sprawy niniejszej nie wynika, aby omawianą skargę poprzedziło opisane w art. 37 § 1 kpa zażalenie skarżącego na bezczynność Wójta Gminy P. złożone do organu wyższego stopnia, w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Wobec nie spełnienia jednego z formalnych warunków dopuszczalności skargi Sąd ją odrzuciła na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.-
Marginalnie zaznaczyć należy, że o ile po wyczerpaniu powyższego trybu skarga na bezczynność Wójta będzie formalnie dopuszczalna, to zarzut dotyczący jego bezczynności w sytuacji, gdy organem właściwym do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji jest Starosta Powiatu B. (tak postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2009 r.) - pozbawiony będzie uzasadnienia.-