Uzasadnienie
W dniu 20 grudnia 2010 r. E. D. wystąpił do tutejszego sądu o wydanie zaświadczenia na podstawie akt sprawy o dokumentach: "1. oznaczonych pieczęcią urzędową Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. w związku z przepisem §11.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego 2007 r. Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. Nr 38, poz. 249 ze zm.);
- 2. wskazujących na osobę pełniącą funkcję Prezesa Sądu Okręgowego w Ł., uprawnioną do działania w sprawie, w związku z wykładnią prawa przedstawioną przez Sąd Najwyższy w wyroku, z dnia 9 stycznia 2009 r., I CSK 304/08 (OSNC – ZD 2009, Nr D, poz.
- 96) oraz w uchwale z dnia 17 listopada 2009 r., III CZP 86/09 (OSNC 2010/5/70)".
Dnia 04 stycznia 2011 r. skarżącemu wydano zaświadczenie o następującej treści: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II zaświadcza, że w aktach oznaczonych sygnaturą II SAB/Bk 25/10 na kartach: 2, 6, 16, 43, znajdują pisma kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, podpisane przez Prezesa Sądu Okręgowego J. W. i ostemplowane pieczątką wskazującą na pełnioną funkcję.
W aktach oznaczonych sygnaturą II SAB/Bk 25/10 nie znajdują się dokumenty oznaczone pieczęcią urzędową Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. w związku z przepisem § 11.1. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, z dnia 23 lutego 2007r., regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. Nr 38, poz. 249 ze zm.) oraz dokumenty wskazujące na osobę pełniącą funkcję Prezesa Sądu Okręgowego Ł., uprawnioną do działania w sprawie, w związku z wykładnią prawa przedstawioną przez Sąd Najwyższy w wyroku, z dnia 9 stycznia 2009r. I CSK 304/08 (OSNC – ZD 2009, Nr D, poz.
- 96) oraz w uchwale z dnia 17 listopada 2009r., III CZP 86/09 (OSNC 2010/5/70)".
W dniu 12 stycznia 2011 r. E. D. złożył do tutejszego sądu zażalenie na "odmowę zaświadczenia, na podstawie akt sprawy sądowoadministracyjnej, w żądanym zakresie". Wniósł o "uchylenie bezprawnej odmowy" wydania zaświadczenia o dokumentach wskazanych we wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. Wskazał na umieszczenie w zaświadczeniu nieuprawnionych treści. Jego zdaniem zażalenie jest uzasadnione wobec "niewykazania (postanowieniem) konieczności (prawnej) zaświadczenia ponad żądanie – w innym zakresie [...] także z uwagi na brak spójności w treści doręczonego zaświadczenia". Wskazał na wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie II GSK 255/05, w którym wskazano, że zaświadczenie nie może odbiegać od zgłoszonych oczekiwań zainteresowanego i jego treść powinna być zgodna z wolą zainteresowanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest czynność opisana w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Ustawa p.p.s.a. nie przewiduje ani w art. 194 pkt 1-10, ani w innych swoich przepisach możliwości wniesienia zażalenia na inne niż wymienione wyżej orzeczenia. Zażalenie złożone na akt nieprzewidziany w art. 194 § 1 p.p.s.a. jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, w której przedmiotem zażalenia z dnia 12 stycznia 2011 r. jest treść wydanego na żądanie skarżącego zaświadczenia. Nie mieści się ono jednak w kategoriach aktów zaskarżalnych zażaleniem. Nie wydano również po złożeniu wniosku o zaświadczenie innego orzeczenia, które podlegałoby kwestionowaniu zażaleniem.
Zgodnie z przepisem art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również takie, których braków strona nie uzupełniła w terminie. Mając na uwadze, że w sprawie zachodził brak ustawowego przedmiotu zażalenia – podlegało ono odrzuceniu na podstawie przepisów wyżej wskazanych.
Na marginesie i w odniesieniu do powołanego w uzasadnieniu zażalenia wyroku NSA z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie II GSK 255/05 wskazać należy, że zdaniem sądu brak było podstaw do wydawania w sprawie niniejszej postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia lub zaświadczenia żądanej treści, bowiem wydane zaświadczenie obejmowało zakres przedmiotowy wniosku strony z dnia 20 grudnia 2010 r.