Uzasadnienie
N. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca podniosła, iż jest osobą starszą i schorowaną, a ze względu na swój stan zdrowia czasowo przebywa w Domu Opieki w T. Dochód skarżącej stanowi emerytura w wysokości 1.383,65 zł, w całości przekazywana na rzecz kosztów utrzymania w domu opieki, które wynoszą 1.600 zł. Pozostałą brakującą kwotę pokrywa jej wnuk (pełnomocnik w niniejszej sprawie) oraz córka. Wnioskodawczyni posiada jedynie lokatorskie spółdzielcze mieszkanie, z którego jest eksmitowana. W uzasadnieniu wniosku skarżąca przedstawiła swoje koszty utrzymania przed umieszczeniem w domu opieki, a które łącznie wynosiły około 1.300 zł. Poza tym skarżąca nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 28-29, 35-36).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna wnioskodawczyni uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni jest osobą schorowaną, wymagającą opieki i przebywającą Domu Opieki. Jej dochodem jest emerytura w wysokości około 1.300 zł, która w całości przeznaczana jest na opłacenie pobytu w ośrodku (1.600 zł). Pozostała kwota jest opłacana przez wnuka i córkę. Wnioskodawczyni poza spółdzielczym lokatorskim mieszkaniem nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód nie wystarcza jej nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.