Uzasadnienie
W. P. (zwana dalej: "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na "bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2021 r. o udzielenie informacji na podstawie jakiego przepisu Prawa geodezyjnego w piśmie zatytułowanym zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. unieważnił materiał źródłowy, tj. protokół nabycia i działu spadku z roku 1948 przez sąd powszechny, nabycie spadku z roku 1956 przeprowadzone przez sąd powszechny, unieważnił spisaną ugodę w trakcie przeprowadzonego rozgraniczenia z roku 1962 między stronami, unieważnił postanowienie nabycia spadku z roku 1973 przez sąd powszechny, unieważnił spisaną ugodę w trakcie przeprowadzonego wznowienia granic z roku 1974 między stronami, unieważnił umowę przekazania gospodarstwa z roku 1978, unieważnił postanowienie sądu powszechnego z roku 1986".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. PWINGiK podniósł, że kwestia powyższych dokumentów została wyjaśniona w zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi z [...] grudnia 2020 r. znak: [...], w którym zastosowano art. 239 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a."), zgodnie z którym w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego.
W związku z powyższym organ w dniach [...] grudnia 2021 r. uczynił stosowną adnotację w aktach sprawy wskazując, iż skarżąca w piśmie z [...] grudnia 2021 r. nie wykazała nowych okoliczności oraz, że pismo pozostawia bez odpowiedzi. Dodatkowo organ poinformował, że skarżąca nie wniosła ponaglenia do organu wyższego stopnia, gdyż przedmiotem ponaglenia do Głównego Geodety Kraju był brak odpowiedzi na pismo z [...] grudnia 2020 r. i [...] grudnia 2020 r., zaś obecna skarga na bezczynność i przewlekłość PWINGiK dotyczy nieudzielenia skarżącej odpowiedzi na pismo z [...] grudnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.").
Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa, w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a. oraz jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność (przewlekłość postępowania) organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV,
V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z powyższego, skarga do sądu administracyjnego kwestionująca bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, może być wniesiona tylko wówczas, gdy organ jest zobowiązany do podjęcia określonego aktu lub czynności, tj. gdy wpłynie w tym zakresie konkretne żądanie podlegające załatwieniu rozstrzygnięciem władczym, lub gdy organ jest zobowiązany podjąć takie rozstrzygnięcie z urzędu w określonym terminie, a także gdy wydanie takiego rozstrzygnięcia przewiduje przepis prawa. Natomiast kontrola sprawowana przez sąd administracyjny nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na zaniechanie organów, gdy przepis prawa nie przewiduje obowiązku podjęcia działania przez organ.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2021 r.
PWINGiK, pismo skarżącej z [...] grudnia 2021 r. zakwalifikował jako skargę w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i zastosował art. 239 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego. Organ w dniach [...] grudnia 2021 r. uczynił stosowną adnotację w aktach sprawy wskazując, że ponieważ w odpowiedzi na skargę z [...] grudnia 2020 r. znak: [...] wykazano bezzasadność skargi, a pismo skarżącej z [...] grudnia 2021 r. nie wykazuje nowych okoliczności, pozostawia się je bez odpowiedzi, bez zawiadamiania skarżącej (k.134 i 135 akt admin.).
Zdaniem Sądu organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z [...] grudnia 2021 r. jako skargę powszechną (skargę w trybie działu VIII k.p.a.) i zastosował art. 239 § 1 k.p.a. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg, właściwe są organy państwowe, działające w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski".
W konsekwencji, kontroli sądu administracyjnego, nie podlega także kwestia bezczynności i przewlekłości organów w załatwieniu spraw zainicjowanych takimi skargami.
Możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. istnieje w przypadku spraw, co do których istnieje obowiązek wydania decyzji, postanowienia oraz aktu lub czynności, o których mowa w pkt 1-4 w art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w Dziale VIII k.p.a. nie są natomiast aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem w przypadku zastosowania przez organ art. 239 § 1 k.p.a., tak jak to miało miejsce na gruncie rozpatrywanej sprawy, stronie nie służy na dalszym etapie skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Te przejawy działania organów administracji nie mieszczą się w przytoczonym wyżej wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, zatem nie ma podstaw, aby przypisać im cechę aktu lub czynności, o których mówi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wynik postępowania przeprowadzonego przez organ w trybie Działu VIII k.p.a. nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem ocena prawidłowości postępowania skargowego nie podlega kontroli sądowej. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1271/04; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11; z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 8 maja 2009 r. sygn. II OSK 689/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09).
Powyższe skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności skargi i jej odrzuceniem na zasadzie art. 58 § pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.