Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2020 r. R. S. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w 2017 r., zarejestrowanych w repertorium C pod symbolami 056 i 056s. Wskazał, że udzielenie informacji może nastąpić na płycie CD. Wniosek wpłynął do Sądu Okręgowego w Ł. w dniu [...] grudnia 2020 r.
W piśmie z [...] grudnia 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego w Ł. udzielił wnioskodawcy odpowiedzi wskazując, że wszystkie wnioskowane orzeczenia wraz z uzasadnieniami zostały opublikowane na portalu orzeczeń Sądu Okręgowego w Ł. Pismo to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] grudnia 2020 r.
W dniu 25 lutego 2021 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. wskazując, że na dzień złożenia wniosku tylko jeden wyrok był opublikowany na portalu orzeczeń, dlatego pozostałe orzeczenia powinny być udostępnione we wnioskowanej formie. Jako, że organ tego nie uczynił, to zdaniem skarżącego, jest w zwłoce, a to uzasadniania jego skargę na bezczynność. Skarżący jednocześnie podał, że pozostałe wyroki zostały opublikowane w dniu 19 grudnia 2020 r.
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego w Ł. wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na fakt zamieszczenia żądanej informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) Sądu Okręgowego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.").
W sprawie niniejszej skarżący wywiódł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. w zakresie rozpoznania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] grudnia 2020 r., po udzieleniu mu przez organ informacji w piśmie z [...] grudnia 2020 r. co do miejsca publikacji żądanej informacji.
Podnieść należy, że na gruncie art. 37 § 1 pkt 1 2 K.p.a. bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. Ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2019, poz. 1429 ze zm., dalej: "u.d.i.p.") zawiera w tym względzie szczegółowe regulacje wyznaczające terminowość działań organu w sprawach o udzielenie informacji publicznej. Na gruncie ww. ustawy, o bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., (tj. 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i w art. 15 ust. 2 u.d.i.p.) odpowiednich czynności, tj.: 1) nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, 2) nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, 3) nie informuje wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź że żądanej informacji publicznej nie posiada, albo 4) nie udziela informacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.
Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., udostępnieniu na wniosek podlega informacja publiczna, która nie została udostępniona w BIP. Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Ł. jest natomiast stroną BIP, do której dostęp za pośrednictwem Internetu, nie jest w żaden sposób limitowany. Tym samym sąd uznał, że skoro skarżący uzyskał nieograniczony dostęp do żądanej informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia jego wniosku to skarga ta podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt, że na datę złożenia wniosku o udostępnienie informacji wnioskowane orzeczenia nie były opublikowane.
Sąd działając z urzędu ustalił datę publikacji tych orzeczeń na portalu orzeczeń. Istotnie tak jak podnosi skarżący zostały one opublikowane w dniu 19 grudnia 2020 r. (z wyjątkiem orzeczenia wydanego w sprawie [...], które zostało opublikowane w dniu [...] grudnia 2020 r.). Dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej istotne jest to, że skarżący miał dostęp do tych orzeczeń przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Z uchwały NSA podjętej w dniu 22 czerwca 2020 r. w sprawie II OPS 5/19 wynika bowiem, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., (tj. stwierdzenia czy organ dopuścił się bezczynności). W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego, należy uznać za niedopuszczalną, bowiem odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Z uzasadnienia uchwały wynika również, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy, musi być w dacie wniesienia tej skargi aktualny nie zaś historyczny, z tego względu, że zasadniczym celem skargi na bezczynność jest usunięcie stanu bezczynności.
Sąd orzekający w sprawie niniejszej aprobuje powyższy pogląd. W ocenie sądu, jakkolwiek formalnie uchwała powyższa dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, to jednak zawarte w jej uzasadnieniu rozważania, mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi, w tym załatwieniem żądania wnioskodawcy w drodze czynności materialno-technicznej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność, w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, jest nieprawidłowy z tego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności.
W konsekwencji, podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w ww. uchwale, sąd uznał, że skoro skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, po udzieleniu mu przez organ odpowiedzi o miejscu publikacji żądanej przez niego informacji publicznej, to w sprawie niniejszej zachodzi przeszkoda w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co z kolei uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
W tym stanie rzeczy sąd skargę na bezczynność odrzucił, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne z innych powodów niż te opisane w art. 58 § 1 pkt 1-5a P.p.s.a.