Uzasadnienie
Skargą złożoną [...] lipca 2007 roku pani M. W. i pan M. W. zarzucili Burmistrzowi Miasta A. bezczynność polegającą na niezałatwieniu w terminie ich wniosku z dnia [...] listopada 2006 roku o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...] marca 2006 roku nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji panu E. Ł., polegającej na budowie kawiarni na gruncie działki o numerze geodezyjnym [...] przy ul. N. nr [...] w A., ze względu na niedopełnienie warunków zawartych i związanych z tą decyzją.
Z akt administracyjnych wynika, że wniosek skarżących o stwierdzenie wygaśnięcia opisanej wyżej decyzji złożony został w dniu [...] listopada 2006 roku. Burmistrz Miasta A. pismem z dnia [...] listopada 2006 roku wskazał, iż wniosek ten nie może zostać rozpatrzony, gdyż przedmiotowa decyzja znajduje się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. i sprawa ta zostanie rozpatrzona w ciągu miesiąca od otrzymania akt sprawy z SKO.
W związku z powyższym pismem z dnia [...] maja 2007 roku pani M. W. i pan M. W. zarzucili Burmistrzowi Miasta A. bezczynność polegającą na niezałatwieniu w terminie ich wniosku z dnia [...] listopada 2006 roku o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...] marca 2006 roku nr [...]. W uzasadnieniu swego stanowiska podnieśli, iż argumentacja Burmistrza zwlekająca załatwienie sprawy na podstawie art. 162 kpa jest nie do zaakceptowania z uwagi na to, iż istnieje legalna procedura wypożyczania akt własnych od innych organów i instytucji, a także z sądu administracyjnego. Ponadto – w ich ocenie – przepis art. 35 § 2 kpa pozwala na rozpoznanie sprawy na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę.
W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Miasta A. podniósł, iż nadal nie ustała przyczyna umożliwiająca rozpoznanie wniosku skarżących albowiem akta przedmiotowej sprawy znajdują się w chwili obecnej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym.
Rozpoznając zażalenie skarżących M. i M. W. z dnia [...] maja 2006 roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 roku nr [...], na podstawie art. 37 kpa uznało zażalenie za nieuzasadnione.
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż zgodnie z art. 35 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, sprawa powinna być załatwiona bez nieuzasadnionej zwłoki. W przypadku zaś sprawy wymagającej przeprowadzenia skomplikowanego postępowania wyjaśniającego można przyjąć, że postępowanie powinno być zakończone w terminie nawet dwóch miesięcy (art. 35 § 3 kpa).
O konieczności dłuższego niż jeden miesiąc załatwienia sprawy strony winne być jednak powiadomione (art. 36 § 1 i 2 kpa). Powiadomienie natomiast w tej sprawie zostało dokonane. Organ bowiem podnosił, iż rozpoznana wniosek skarżący w ciągu miesiąca od otrzymania akt sprawy. Odnosząc się do złożonego zażalenia organ podniósł, iż przysługuje ono stronie wyłącznie w przypadku, gdy organ nie załatwił sprawy ani w terminie ustawowym, ani w wyznaczonym dodatkowo terminie (art. 37 § 1 kpa). Organ zaś nie ma możliwości podjęcia działania w sprawie z uwagi na to, że nie otrzymał dotąd akt z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., a są one niezbędne przy podjęciu stosownej decyzji.
W dniu [...] lipca 2006 roku skarżący wywiedli niniejszą skargę na bezczynność Burmistrza Miasta A. w przedmiocie niezałatwienia w terminie ich wniosku z dnia [...] listopada 2006 roku o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...] marca 2006 roku nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji panu E. Ł., polegającej na budowie kawiarni na gruncie działki o numerze geodezyjnym [...] przy ul. N. nr [...] w A., ze względu na niedopełnienie warunków zawartych i związanych z tą decyzją. Wnieśli również o wyznaczenie Burmistrzowi Miasta A. terminu wydania aktu administracyjnego, kończącego postępowanie wszczęte w dniu [...] listopada 2006 roku z ich wniosku oraz o zwrot kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta A. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skardze na bezczynność organu nie można odmówić słuszności. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (vide: pogląd wyrażony w Komentarzu do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa T. Wosia, H. Krysiak-Malczyk i M. Romańskiej, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis-Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Z punktu widzenia dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji obojętne jest przy tym, czy organ nie wydał decyzji z powodu opieszałości w załatwieniu sprawy, czy wobec uznania, że występują przesłanki negatywne dla jej załatwienia (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1987r., sygn. SAB 23/87-ONSA 1988, Nr 1, poz. 13).
Ponadto skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy zaś załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 roku nr 98 poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa. Przekroczenie tych terminów jurysdykcyjnych (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 kpa) oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego.
Podkreślić również należy, że przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji oraz postanowień, od których służy zażalenie jest wniesienie przez skarżącego zażalenia do organu administracji publicznej w trybie art. 37 kpa.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
W dniu [...] listopada 2006 roku skarżący złożyli wniosek o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...] marca 2006 roku nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji panu E. Ł., polegającej na budowie kawiarni na gruncie działki o numerze geodezyjnym [...] przy ul. N. nr [...] w A., ze względu na niedopełnienie warunków zawartych i związanych z tą decyzją.
Mając na uwadze wniosek skarżących Burmistrz Miasta A. wskazał, iż wniosek ten nie może zostać rozpatrzony albowiem przedmiotowa decyzja znajduje się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. i sprawa ta zostanie rozpatrzona w ciągu miesiąca od otrzymania akt sprawy z SKO.
Ponieważ organ nie podjął czynności w sprawie, państwo M. i M. W. wywiedli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu [...] maja 2006 roku (doręczonym [...] czerwca 2006 roku) zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta A. ich wniosku. Tym samy spełnili warunek formalny do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu.
W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta A. niewątpliwie pozostaje bezczynny w załatwieniu wniosku skarżących z dnia [...] listopada 2006 roku o uchyleniu decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...] marca 2006 roku nr [...].
Przede wszystkim należy podkreślić, iż fakt przekazania akt sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, a następnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu nie uzasadnia bezczynności organu administracji do czasu zwrotu akt. Tak też w tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 8 października 1999 roku w sprawie sygnatura akt IV SAB 46/99 (LEX nr 47851) wskazując w uzasadnieniu wyroku, że "jeżeli organ uzna, iż zachodzą okoliczności określone w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, czyli że to od orzeczenia sądu administracyjnego zależy rozpoznanie odwołania (wniosku w przypadku niniejszej sprawy), powinien wydać postanowienie o zawieszeniu postępowania, co umożliwiłoby skarżącemu ewentualne wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na to postanowienie w celu skontrolowania jego legalności. W wypadku natomiast, gdy sprawy będące przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny nie mają bezpośredniego wpływu na rozpoznanie powyższego odwołania, a jedyną przeszkodą jest pozostawanie akt w Sądzie, organ właściwy do rozpoznania odwołania obowiązany jest podjąć czynności zmierzające do pozyskania wymaganej do rozpoznania sprawy dokumentacji, poprzez np. wystąpienie o nadesłanie akt w celu ich wykorzystania do wydania orzeczenia, względnie sporządzenia odpisów niezbędnych dokumentów. Bierne natomiast oczekiwanie na załatwienie sprawy przez sąd administracyjny i zwrot akt może być ocenione tylko jako bezczynność organu".
Opisane wyżej zdarzenia wskazują w oczywisty dla sądu sposób, stan bezczynności organu I instancji, nie usunięty do momentu wyrokowania o skardze na bezczynność. Z tych przyczyn Sąd zmuszony był zobowiązać organ do załatwienia w terminie 30 dni od uprawomocnienia niniejszego wyroku - wniosku skarżących z dnia [...] listopada 2005 roku, stosownie do treści art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Konsekwencją uwzględnienia skargi na bezczynność było orzeczenie przez sąd o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego (art. 200 w zw. z art. 210 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).