Uzasadnienie
Fundacja "P." w B.(dalej powoływana także jako "Fundacja") wywiodła skargę na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie nierozpoznania wniosku tejże Fundacji, złożonego na podstawie art. 241 k.p.a., a dotyczącego utworzenia i prowadzenia rejestru umów cywilnoprawnych zawieranych przez gminę.
W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy G. wniósł o jej oddalenie, wskazując że pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. skarżąca Fundacja została poinformowana o sposobie rozpatrzenia wniosku. Nadmienił również, że w jego ocenie, sprawy dotyczące rozpatrywania wniosków w trybie k.p.a. nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana także jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Skarżąca Fundacja przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Wójta Gminy G. w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r., złożonego na podstawie art. 241 k.p.a., a dotyczącego utworzenia i prowadzenia rejestru umów cywilnoprawnych zawieranych przez gminę.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, tak określony przedmiot skargi nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Tego rodzaju skargi załatwiane są bowiem w trybie przepisów działu VIII powołanej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz uzupełniająco, w zw. z treścią art. 237 § 4 k.p.a., także i przepisów art. 36 – 38 k.p.a.
Uregulowane w dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo – wnioskowe nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ w postępowaniu tym brak jest podstaw do rozstrzygania w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1–4a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w postępowaniu skargowo – wnioskowym nie stosuje się przepisów działu II k.p.a. ("Postępowanie"), ponieważ, w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo – wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno – techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu sprawy (art. 238 § 1 k.p.a. w zw. z art. 247 k.p.a.), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednocześnie jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (wniosku), nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.
Sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego również w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami działu VIII k.p.a., co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.