Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. M. S., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyjaśniając, iż w dniu 15 stycznia 2015 r. przekazano skarżącemu żądane przez niego informacje.
W piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego potwierdził, że otrzymał wnioskowane informacje i w tym zakresie wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Pełnomocnik skarżącego podtrzymał jednocześnie żądanie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285). Przepis ten ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed wydaniem przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie, organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że udostępnienie skarżącemu żądanej przez niego informacji publicznej nastąpiło dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie. Uznać zatem należy, że Wójt Gminy R. udzielając informacji, w istocie uwzględnił przedmiotową skargę w całości w trybie przepisu art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. To z kolei – mając na uwadze treść art. 201 p.p.s.a. – uzasadniało zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu niezbędnych kosztów sądowych poniesionych przez niego dla celowego dochodzenia swoich praw w niniejszej sprawie (por. powołaną wyżej uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63). Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z podanych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie wywołane skargą, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 201 i 205 § 2 cytowanej wyżej ustawy zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 461). Na niezbędne koszty w kwocie 357 zł złożył się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (240 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).