Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SAB/Bk 32/13

Uzasadnienie

W. sp. z o.o. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza C. postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku spółki z dnia [...].01.2012 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie pojedynczej elektrowni wiatrowej o mocy do 3,2 MW na nieruchomości nr [...] w miejscowości R. K. gmina C. W skardze Skarżąca wniosła o: 1/ zobowiązanie Burmistrza C. do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w terminie czternastu dni, 2/ zobowiązanie Burmistrza C. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie 3/ na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 j.t. dalej p.p.s.a.) wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 4/ zasądzenie kosztów postępowania.

W skardze spółka wskazała, że Burmistrz C. prowadzi wiele postępowań z wniosków spółki o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację na terenie gminy 18 sztuk pojedynczych elektrowni wiatrowych oraz o ustalenie warunków zabudowy dla ich budowy. We wszystkich przypadkach postępowania są prowadzone bardzo przewlekle, co znalazło potwierdzenie w uwzględnianych przez SKO w Ł. zażaleniach i odwołaniach od decyzji organu I instancji.

W odniesieniu zaś do kwestionowanego niniejszą skargą postępowania, Spółka wskazała, że wniosek o wydanie przedmiotowej decyzji został złożony w piśmie sporządzonym [...].01.2012 r. i do dnia złożenia skargi (tj. [...].03.2013 r.) nie został załatwiony. W opinii Państwowego Inspektora Sanitarnego w W. M. z dnia [...].03.2012 r. oraz postanowienia Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w dniu [...].03.2012 r., ww. organy stwierdziły o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. Pomimo tego postępowanie administracyjne nie zostało wówczas zakończone. W związku, zatem z przewlekłością organu, spółka złożyła zażalenie na bezczynność, które zostało postanowieniem z dnia [...].04.2012 r. przez SKO w Ł. uznane za uzasadnione. Kolegium wyznaczyło ponadto organowi I instancji termin do załatwienia sprawy do [...].05.2012 r.

Decyzja organu z dnia [...].04.2012 r. (znak: [...]) odmawiająca ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji została w trybie odwoławczym uchylona postanowieniem SKO w Ł. z dnia [...].06.2012 r. (znak: [...]) z uwagi na fakt, że Burmistrz C. nie zapewnił stronie czynnego udziału i nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

Ponieważ Burmistrz nadal pozostawał w przewlekłości, spółka wywiodła drugie zażalenie na bezczynność, które także zostało uznane za uzasadnione postanowieniem SKO w Ł. z dnia [...].08.2012 r. (znak: [...]).

W dniu [...].09.2012 r. organ wydał postanowienie o konieczności wykonania raportu oddziaływania na środowisko, w związku czym W. sp. z o.o. przedłożyła dnia [...].09.2012 r. stosowny raport do Urzędu Miasta w C.. Na wezwanie organu Spółka uzupełniła w dniu [...] października 2012 r. braki raportu. Pomimo tego organ przekazał raport do uzgodnienia dopiero [...] października 2012 r. Dnia [...] listopada 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. M. wydał opinię uzgadniającą pozytywnie planowane przedsięwzięcie, a w dniu [...] stycznia 2013 r. raport został pozytywnie uzgodniony przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w B. W dniu [...] stycznia 2013 r. Burmistrz C. wydał obwieszczenie o wyłożeniu raportu do publicznego wglądu. Dnia [...] lutego 2013 r. Spółka została wezwana do przedłożenia uzupełnień do raportu, co w ocenie Skarżącej Spółki na tym etapie postępowania było niedopuszczalne.

Spółka powołała się w tym miejscu na orzeczenia SKO w Ł. oraz WSA w Białymstoku wydane w sprawach z wniosków Skarżącej, stwierdzające, że takie uchybienie daje podstawy do uznania, iż postępowanie jest prowadzone przewlekle z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Spółki, na obecnym etapie postępowania, niedopuszczalne jest także rozszerzenie zakresu raportu, poprzez jego uzupełnienie, do dokonania, czego wezwał Spółkę Burmistrz C. Organ nie zawiadomił także Spółki o nie załatwieniu sprawy w terminie oraz nie wskazał nowego terminu do załatwienia sprawy.

W świetle powyższych okoliczności faktycznych Spółka podniosła, że dotychczas nie zostało wydane rozstrzygnięcie merytoryczne, co jest działaniem świadomie niezgodnym z prawem i stanowi naruszenie art. 35 § 3 k.p.a., art. 8 i art. 12 § 1 k.p.a. Wniosła o stwierdzenie, że postępowanie jest prowadzone przewlekle i nie załatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Nadto skarżąca Spółka wnosiła o zobowiązanie organu do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie, pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz C. wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaprzeczył, jakoby postępowanie prowadzone było przez niego przewlekle oraz wskazał, że postępowanie prowadzone jest zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ podkreślił, że w postanowieniu SKO w Ł. z dnia [...].08.2012 r. (znak: [...]) Kolegium stwierdziło brak wydania przez organ postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 lub ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, co stanowiło asumpt do wydania przez organ postanowienia w dniu [...].09.2012 r. (nr [...]) nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Organ podkreślił, że zarówno wniosek jak i raport były dotknięte brakami formalnymi, dlatego w międzyczasie wzywano stronę do ich uzupełnienia.

Postępowanie przedłużyło się również wobec konieczności rozpoznania wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie Stowarzyszenia E. – K. W. W. i P. P. B. Organ poinformował także, że wpłynęły liczne protesty od lokalnej społeczności przeciwko budowie elektrowni wiatrowych na terenie gminy, po rozpatrzeniu, których Burmistrz C. wydał obwieszczenie-zawiadomienie o wyznaczeniu ostatecznego terminu załatwienia sprawy na dzień [...].04.2013 r. Ponadto organ wskazał, że wyznaczenie obszaru pod budowę farm wiatrowych wymaga wyznaczenia odpowiedniej strefy buforowej od istniejących i potencjalnych zabudowań, zależnej od oddziaływania urządzeń na środowisko.

Pismem z dnia [...].06.2013 r. Skarżąca poinformowała sąd o wydaniu przez organ w dniu [...].04.2013 r. decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania. W piśmie niniejszym Spółka powtórzyła argumenty ze skargi, wskazała ponadto, że Burmistrz C. pismem z dnia [...].03.2013 r. sugerował Spółce cofnięcie skargi na przewlekłość postępowania, albowiem rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny wydłuży załatwienie sprawy oraz wskazała, że w dniu [...].04.2013 r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym planowane inwestycji Skarżącej znalazły się w strefach z zakazem zabudowy.

Dnia [...] czerwca 2013 r. pełnomocnik organu złożył w tut. Sądzie pismo – załącznik do protokołu rozprawy z dnia [...] czerwca 2013 r., w treści, którego podniósł, iż postanowienie SKO w Ł. z dnia [...].08.2012 r. uwzględniające za zasadne zażalenie Spółki na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania nie dotyczyło przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, albowiem wyklucza to sentencja niniejszego postanowienia, w której organ uznał zażalenie za zasadne i stwierdził, że nie załatwienie sprawy w terminie miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa. Taka konstrukcja uzasadnia w ocenie pełnomocnika stanowisko, że Kolegium nie rozważyło i nie rozstrzygnęło kwestii przewlekłego prowadzenia sprawy, a jedynie odniosło się do wniosku o bezczynność organu. Wobec powyższego, w ocenie pełnomocnika organu, strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przed złożeniem przedmiotowej skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a powyższe uzasadnia odrzucenie skargi.

Ponadto pełnomocnik poinformował, że w dniu [...].04.2013 r. organ wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, wobec czego postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone. Pełnomocnik ustosunkował się także do zarzutów tyczących się przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza C., zaprzeczając stanowisku Skarżącej Spółki oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlegała uwzględnieniu albowiem zasadnie skarżąca Spółka upatruje przewlekłości postępowania Burmistrza C. o cechach rażącego naruszenia prawa przy rozpatrywaniu wniosku strony z dnia 30 stycznia 2012 r. o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na budowie pojedynczej elektrowni wiatrowej o mocy do 3,2 MW na nieruchomości nr [...] w miejscowości R. K. gmina C. Na wstępie zauważyć należy, że brak było w sprawie niniejszej podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu. Organ podniósł, że w sprawie nigdy nie zapadło rozstrzygnięcie SKO w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania. Stanowisko to nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem z treści postanowienia SKO z dnia [...] sierpnia 2012 r. wynika wyraźnie, że dotyczy ono zażalenia Spółki na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania.

Instytucja przewlekłości postępowania administracyjnego została wprowadzona do Kodeksu postępowania administracyjnego ustawą nowelizacyjną z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011r. Nr 6, poz. 18). Wskazaną nowelizacją przyznano stronom postępowania administracyjnego – z mocą od dnia 11 kwietnia 2011 r. - uprawnienie do podważania przed sądem administracyjnym przewlekłości postępowania administracyjnego. Następnie dokonano zmiany ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w jej wersji opublikowanej w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez przyznanie sądowi administracyjnemu kompetencji do stwierdzania, czy bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (zmiany wprowadzone od dnia 17 maja 2011 r. na podstawie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) oraz kompetencji do wymierzania organowi administracji grzywny w przypadku stwierdzenia przewlekłości postępowania (od dnia 12 lipca 2011 r. na podstawie ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2011 r. Nr 76, poz. 409).

W literaturze przedmiotu i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, pod pojęciem przewlekłości postępowania administracyjnego rozumie się stan, w którym organ administracji nie załatwia sprawy w terminie i jednocześnie nie pozostaje w bezczynności tzn. podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją wymaganą w art. 12 k.p.a. ustanawiającym zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje, gdy będzie mu można skutecznie postawić zarzut niedochowania należytej staranności w dążeniu do zakończenia postępowania w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności, w tym dowodowych, pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (vide: wyrok NSA z 26 października 2012 r., II OSK 1956/12).

O przewlekłości postępowania przed organem administracji można, zatem mówić, gdy czas postępowania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony tj. gdy naruszone zostaje prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (vide: postanowienie NSA z 21 grudnia 2010 r., II GPP 5/10, CBOSA). Inaczej rzecz ujmując wskazuje się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuacje prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy, czy też jako stan, w którym organ w sposób nieuzasadniony "przedłuża" w trybie art. 36 § 2 k.p.a. termin załatwienia sprawy, powołując się na niezależne od niego przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu podstawowego (vide: wyrok WSA we Wrocławiu z 9 lutego 2012 r., II SAB/Wr 71/11).

Ocena, czy postępowanie przed organem administracji publicznej trwa dłużej niż to jest konieczne, zawsze powinna być dokonywana na podstawie akt administracyjnych i w aspekcie potrzeby przeprowadzania poszczególnych czynności dla załatwienia wniosku strony.

Z akt administracyjnych przedstawionych przy odpowiedzi na skargę wynika następujący obraz działań organu:

1. 1. wpłynięcie wniosku w dniu [...] lutego 2012 r. wraz z załącznikami w postaci: karty informacyjnej przedsięwzięcia, odpisu z KRS, planu sytuacyjnego, mapy ewidencyjnej, wypisu uproszczonego z rejestru gruntów oraz wydruku polecenia przelewu (uiszczenia opłaty skarbowej od decyzji środowiskowej);
2. 2. wystąpienie organu w pismach datowanych na [...] lutego 2012 r. do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. M. o wyrażenie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu (opinie o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wpłynęły [...] i [...] marca 2012 r.);
3. 3. wydanie w dniu [...] kwietnia 2012 r. decyzji stwierdzającej brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzja niniejsza została wydana po uwzględnieniu przez SKO w dniu [...] kwietnia 2012 r. zażalenia Spółki "W." na bezczynność Burmistrza C. w załatwieniu wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, dodatkowy termin załatwienia sprawy został wyznaczony na dzień [...] maja 2012 r.;
4. 4. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło decyzję Burmistrz C. z dnia [...] kwietnia 2012 r.
5. 5. w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Burmistrz wezwał Spółkę "W.", na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. poprzez przedstawienie: pełnego wykazu stron, pełnej mapy ewidencyjnej obszaru oddziaływania elektrowni wiatrowej – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania;
6. 6. w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. organ – na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. – stwierdził, że z uwagi na niespełnienie przez wniosek wszczynający postępowanie wymagań formalnych określonych w art. 74 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak również na skutek nieuzupełnienia wniosku pod względem formalnym w zakresie wskazanym w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r., pozostawił wniosek bez rozpoznania;
7. 7. w tym samym dniu, tj. [...] lipca 2012 r. wpłynął do organu wniosek Spółki o zawieszenie postępowania do czasu dostarczenia wymaganych dokumentów; w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. organ poinformował Spółkę – w odpowiedzi na ten wniosek, że k.p.a. nie przewiduje zawieszenia postępowania z uwagi na niedostarczenie w terminie wymaganych dokumentów;
8. 8. w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. organ poinformował Spółkę – w odpowiedzi na jej wezwanie – o powodach pozostawienia wniosku bez rozpoznania;
9. 9. w dniu [...] sierpnia 2012 r. SKO uwzględniło kolejne zażalenie Spółki "W." na bezczynność Burmistrza C. w załatwieniu jej wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o wydanie decyzji środowiskowej;
10. 10. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. organ nałożył na Spółkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia;
11. 11. raport został przedłożony w dniu [...] września 2012 r.
12. 12. w dniu [...] września 2012 r. organ wezwał Spółkę do usunięcia braków raportu;
13. 13. w dniu [...] października 2012 r. organ wezwał spółkę do podpisania wszystkich uzupełnień raportu;
14. 14. postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. Burmistrz dopuścił do udziału na prawach strony w postępowaniu Stowarzyszenie E. – K. W. W. i P. P. B.;
15. 15. w dniu [...] października 2012 r. organ zwrócił się do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia;
16. 16. realizacja przedsięwzięcia została zaopiniowana pozytywnie w dniu [...] listopada 2012 r. i w [...] stycznia 2013 r. organ wyłożył raport do publicznego wglądu;
17. 18. w dniu [...] lutego 2012 r. organ zawiadomił strony postępowania o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień [...] marca 2013 r. po czym w dniu 2[...] lutego 2013 r. odwołano wyznaczoną rozprawę;
18. 19. w dniu [...] lutego 2012 r. organ wezwał Spółkę do uzupełnienia raportu;
19. 20. w dniu [...] marca 2013 r. (po wpłynięciu skargi na przewlekłość, co miało miejsce [...] marca 2013 r.) – Burmistrz C. zawiadomił strony o zebranych w sprawie dokumentach i materiałach i wyznaczył termin załatwienia sprawy na dzień [...] kwietnia 2013 r.

Opisany powyżej ciąg czynności podejmowanych przez organ w przedmiotowym postępowaniu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że Burmistrz C. prowadził postępowanie opieszale i z naruszeniem wynikających z procedury administracyjnej terminów załatwienia wniosku strony.

Świadczą o tym następujące okoliczności:

1. - pierwsza w sprawie decyzja środowiskowa Burmistrza (z dnia [...] kwietnia 2012 r.) została wydana dopiero po upływie ponad dwóch miesięcy od wpływu wniosku oraz nastąpiło to bez uprzedniego zawiadomienia strony o terminie przedłużenia postępowania (tj. zawiadomienia w trybie art. 36 k.p.a.). Zauważyć należy, że co prawda w tym czasie organ podejmował czynności związane z wyjaśnieniem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednakże występując w dniu [...] lutego 2012 r. do RDOŚ oraz PPIS w W. M., dopuścił się 24-dniowej zwłoki, a także po tej dacie, aż do [...] kwietnia 2012 r., a więc przez niespełna dwa miesiące, nie wykonywał żadnych czynności procesowych, w tym wyjaśniających stronie powody przedłużania się postępowania;
2. - wystosowanie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o wydanie decyzji środowiskowej nastąpiło już po nadaniu temu wnioskowi biegu, a co istotne – już po wydaniu decyzji merytorycznej ten wniosek rozpoznającej, a także po rozpoznaniu przez SKO odwołania od tej decyzji. Zwraca uwagę, że SKO w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej nie wskazywało organowi, aby wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r. był dotknięty brakami formalnymi, jak też nie zobowiązywało organu I instancji do zwrócenia uwagi na takie braki i do wzywania do ich uzupełnienia (vide uzasadnienie decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2012 r.);
3. - organ dopiero w dniu [...] września 2012 r. nałożył na spółkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas, gdy już w lutym wystąpił do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie opinii, co do potrzeby jej przeprowadzenia;
4. - po złożeniu przez Spółkę raportu w dniu [...] września 2012 r. organ 3–krotnie wzywał do jego uzupełnienia w dniu [...] września 2012 r., [...] października 2012 r. i [...] lutego 2013 r.;
5. - organ wyznaczył termin rozprawy na dzień [...] marca 2013 r. a następnie ją odwołał.

Powyżej opisane czynności wskazują, że organ przedłużał postępowanie w sposób nieuzasadniony, nie podając tego powodów. Nie budzi wątpliwości, że to "przeciąganie w czasie" rozpoznania wniosku miało związek z prowadzonymi w gminie pracami planistycznymi oraz ze zgłaszanymi przez społeczeństwo lokalne protestami przeciwko budowie turbin wiatrowych. W uzasadnieniu pierwszej decyzji środowiskowej wydanej w sprawie (z dnia [...] kwietnia 2012 r.) wskazano bowiem, że uchwalenie planu miejscowego ma zapewnić prawidłową gospodarkę przestrzenną w gminie związaną z lokalizacją tego typu inwestycji. Niewątpliwie organ wiązał konieczność wydania decyzji środowiskowej z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zauważyć jednak należy, że uchwała intencyjna została podjęta dopiero [...] maja 2012 r. podczas gdy wniosek o wydanie decyzji środowiskowej wpłynął do organu kilka miesięcy wcześniej. W takiej sytuacji faktycznie mało prawdopodobne było uchwalenie planu przed wydaniem decyzji środowiskowej, zwłaszcza, że organ miał obowiązek wydać ją jak najszybciej z uwagi na to, że upłynęły już terminy procesowe.

Należy również wskazać na stanowisko tutejszego sądu z wyroków z dnia 17 stycznia 2013 r. (w sprawach II SAB/Bk 62-65/12 ze skarg Spółki "W." na przewlekłość Burmistrza C., od wyroków tych zostały oddalone skargi kasacyjne II OSK 924-927/13), w których uzasadnieniach wywiedziono, że – podobnie jak w sprawie niniejszej – "Naruszaniu standardów wskazanych w przepisach art. 35 i 36 k.p.a. towarzyszył [...] brak koncentracji działań organu, którego jawnym przejawem było wystosowanie do strony wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku". Wystosowane w sprawie niniejszej wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku było również czynnością niekonieczną, która nie zmierzała do zakończenia postępowania. Brak potrzeby tej czynności wynikał chociażby z braku podniesienia kwestii uchybień formalnych wniosku w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej SKO.

Nadto przedmiotowe wezwanie miało miejsce po upływie pięciu miesięcy od daty złożenia wniosku i w sytuacji wcześniejszego traktowania wniosku jako kompletnego oraz – co należy podkreślić – już po wydaniu pierwszej merytorycznej decyzji. Podobny brak koncentracji działań wystąpił w przypadku wezwań do uzupełnienia raportu. Organ wykazał się również nieprzemyślanymi decyzjami procesowymi, o czym świadczy chociażby fakt wyznaczenia terminu rozprawy a następnie jej odwołanie. W tym kontekście zwraca również uwagę naruszenie obowiązku zawiadamiania strony o każdym przypadku niemożności załatwienia sprawy w terminie określonym przez ustawodawcę (w trybie art. 36 k.p.a.), czego organ w niniejszej sprawie nie uczynił.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanu przewlekłości postępowania o znamionach rażącego naruszenia prawa. Sąd jenak nie uwzględnił wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny na podstawie, art. 149 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem wnioskiem tym skład orzekający nie był związany stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzekając w tym przedmiocie sąd miał na uwadze fakt, że jest to jedna z wielu skarg Spółki "W." na przewlekłe działanie Burmistrza C.. W dniu 25 czerwca 2013 r. Burmistrz C. został ukarany grzywnami w kwotach po 500 złotych w 7 sprawach, a w 4 sprawach został ukarany grzywną w kwotach po 1.000 zł. Grzywna wymierzana zaś na podstawie art. 154 § 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma wyłącznie charakteru represyjnego, a jej celem jest przede wszystkim zdyscyplinowanie organu i poprzez realne zagrożenie sankcją zmuszenie do sprawnego i terminowego załatwiania wniosków stron postępowania. W ocenie składu orzekającego, cel powyższy został już wobec organu osiągnięty.

Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanu przewlekłości postępowania ze znamionami rażącego naruszenia prawa. O zwrocie kosztów postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.