Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Wójt Gminy P. uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2018 r., którą przyznał R. N. zasiłek rodzinny na dziecko R. N. na okres 1 stycznia – 31 października 2018 r. wraz z dodatkami z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego i podjęcia nauki w szkole poza miejscem zamieszkania.
Odwołanie od tej decyzji w piśmie z dnia 13 marca 2018 r. wniósł R. N. Z uwagi na złożenie odwołania bezpośrednio do organu odwoławczego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., Prezes Kolegium przy piśmie z dnia 16 marca 2018 r. przesłał odwołanie organowi pierwszej instancji.
Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], Wójt Gminy P., orzekając na podstawie art. 132 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.), uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] marca 2018 r. Nowa decyzja (z dnia [...] marca 2018 r.) została doręczona R. N. w dniu 26 marca 2018 r. (jak wynika z akt administracyjnych przesyłkę odebrał dorosły domownik "W. N.").
R. N. w piśmie z dnia 7 kwietnia 2018 r. wywiódł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpoznania jego odwołania, tj. pisma z dnia 13 marca 2018 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. R. N. został wezwany do wypowiedzenia się, czy podtrzymuje skargę na bezczynność SKO w Ł. w przedmiocie nierozpoznania jego odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] marca 2018 r. – w sytuacji uchylenia tej decyzji w dniu [...] marca 2018 r. decyzją Kierownika OPS w P., a jeśli podtrzymuje skargę na bezczynność – wskazano, że skarżący powinien wykazać, że przed wniesieniem skargi składał ponaglenie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. – do tego organu na podstawie art. 37 § 3 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na bezczynność z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 2 maja 2018 r. wskazał, że podtrzymuje skargę na bezczynność SKO w Ł. oraz podtrzymuje wszystko, co jest zawarte w jego dotychczasowych pismach. Przedstawił własną ocenę sytuacji związanej z wypłacaniem świadczeń rodzinnych i zachowaniem jego byłej żony oraz pracowników OPS P. Zarzucił Kierownikowi OPS nieznajomość przepisów, niekonsekwencję w działaniu i brak profesjonalizmu. Do pisma dołączył: zawiadomienie z dnia 13 kwietnia 2018 r. kierowane do Prokuratury Rejonowej w Ł. o możliwości popełnienia przestępstwa, kserokopię informacji MOPS w Ł. o wypłaconych T. N. świadczeniach z pomocy społecznej, kserokopię notatki urzędowej funkcjonariusza Policji z dnia 30 stycznia 2018 r., kserokopię pisma przewodniego Dyrektora Departamentu Polityki Rodzinnej Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej kierowanego do Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej P. Urzędu Wojewódzkiego z dnia 19 kwietnia 2018 r. przekazującego pismo R. N. zawierające zastrzeżenia do działań OPS w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga na bezczynność podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do treści art. 37 § 3 pkt 2 K.p.a., ponaglenie wnosi się do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
W sprawie niniejszej skarżący zakwestionował bezczynność SKO w Ł. polegającą, jego zdaniem, na niezałatwieniu odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] dotyczącej uchylenia prawa do świadczeń rodzinnych.
Jak wynika z wyżej wskazanych przepisów, przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący powinien był wnieść ponaglenie kierowane do SKO w Ł., jako do organu nad którym nie istnieje organ wyższego stopnia. Analiza nadesłanych akt administracyjnych do sprawy niniejszej, jak i akt administracyjnych nadesłanych do spraw II SA/Bk 247/18 (ze skargi R. N. na postanowienie SKO w Ł. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania nieważnościowego) oraz do sprawy II SA/Bk 248/18 na postanowienie SKO w Ł. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia 21 lutego 2018 r., skarżący nie wniósł do SKO wymaganego ponaglenia. Fakt złożenia tego środka zaskarżenia nie wynika również z pisma z dnia 2 maja 2018 r. nadesłanego na wezwanie sądu (k. 18), jak też nie wynika z załączonych do tego pisma dokumentów.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skoro skarżący w sprawie niniejszej był zobowiązany do wniesienia ponaglenia przed złożeniem skargi na bezczynność a tego nie uczynił, skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.