Uzasadnienie
Skarżący K. M. w dniu 7 października 2004 roku wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W uzasadnieniu skargi stwierdził, iż jego skarga dotyczy "bezczynności z dnia 12.08.2004 roku".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy poinformował, iż uznał w całości za zasadną skargę K. M. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przedstawiło swe własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2004 roku Nr [...] mocą, którego stwierdziło zasadność skargi i w związku z tym zobowiązało Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., aby do dnia 21 grudnia 2004 roku wydał w sprawie odpowiednią decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych, Sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu odwoławczego była zasadna w dacie jej wniesienia do Sądu. Jednakże wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowienia z dnia [...] grudnia 2004 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi, co wynika a contrario z przepisu art. 149 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem - Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności. Skoro zatem organ odwoławczy wydał już postanowienie nakazujące Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. załatwienie sprawy, Sąd administracyjny nie może już zobowiązywać organu odwoławczego do wydania kolejnego postanowienia.
Z tej przyczyny postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu odwoławczego stało się bezprzedmiotowe, a więc należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.