Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 13 września 2005 r., sygn. akt II SAB/Bk 39/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II
Skład
sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk przewodniczący
sędzia NSA Elżbieta Trykoszko
asesor WSA Urszula Barbara Rymarska sprawozdawca
Marta Marczuk protokolant
Rozpoznanie
w dniu 13 września 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. S. – L. i T. L. na bezczynność Starosty S. na bezczynności organu administracji w przedmiocie pozwolenia na budowę zobowiązuje Starostę Powiatu S. do wydania w terminie 60 dni od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych, decyzji kończącej postępowanie wszczęte na wniosek skarżących w przedmiocie objętym żądaniem z dnia 25 grudnia 2004 r. (złożonym dnia 31.12.2004 r.)

Teza

Sąd zauważa, że wzruszenie innej decyzji nie wywołuje skutku automatycznie, a daje jedynie podstawę do ponownego rozstrzygnięcia sprawy stosownie do postanowień art. 145 § l pkt 8 kpa w trybie wznowienia postępowania. Zgodnie z tą regulacją postępowanie wznawia się,jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona lub zmieniona. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że stwierdzenie nieważności decyzji wydanej Panu A. M. przez Wójta Gminy G. dnia []listopada 2003 r. nr [] nie spowodowało automatycznie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wydanej skarżącym.

Tym samym składając w dniu 31 grudnia 2004 r. wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę nowego siedliska- domu mieszkalnego położonego na działce nr []w miejscowości S. gmina G. wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, decyzją Wójta Gminy G. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie nowego siedliska uczynili zadość przesłankom określonym w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, póz. 2016 ze zm.) dotyczącego m.in. obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Uzasadnienie

Do Starostwa S. dnia 31 grudnia 2004 r. wpłynął wniosek skarżących Państwa M. S. — L. i T. L. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę nowego siedliska- domu mieszkalnego położonego na działce nr [...] w miejscowości S. gmina G. Wnioskodawcy do wniosku dołączyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością i decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] listopada 2003 r. znak [...] wydaną Panu A. M. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie nowego siedliska - domu mieszkalnego oraz budynku gospodarczego na działce o nr [...] położonej w miejscowości S. gmina G. oraz decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] października 2004 r. znak [...], która przeniosła wyżej wymienioną decyzję z [...] listopada 2003 r. na rzecz Państwa M. S.-L. i T. L. Starosta S. pismem z dnia 10 stycznia 2005 r. znak [...] wezwał wnioskodawców w trybie art. 64 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. z 2000 r. Nr 98 poz.1071 ze zm.) do przedłożenia prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę inwestycji objętej wnioskiem w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Inwestorzy w piśmie z dnia 25 stycznia 2005r. (wpływ do organu pierwszej instancji 28 stycznia 2005 r.) poinformowali organ, iż wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w dacie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Stwierdzili, iż posiadają ważną decyzję o warunkach zabudowy, która była zmieniona w trybie art. 155 kpa decyzją wydaną poprzedniemu właścicielowi nieruchomości oraz podnieśli, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie dotyczyło decyzji, której byli adresatami. Wnosili o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Po zapoznaniu się z tym wystąpieniem Starosta S. pismem z dnia 8 lutego 2005 r. znak [...] poinformował skarżących, iż nie przedłożyli żądanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę nowego siedliska -domu mieszkalnego na działce nr [...] we wsi S. gmina G., a w związku z tym stosownie do ustaleń art. 64 § 2 kpa wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji pozostawia się bez rozpatrzenia.

Pismem z dnia 8 marca 2005 r. Skarżący Państwo M. S. – L. i T. L. wnieśli zażalenie na bezczynność Starosty S. do Wojewody P. podnosząc, iż organ pierwszej instancji rozpatrując ich wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego na działce nr [...] we wsi S. pozostawiając ich wniosek bez rozpatrzenia organ pierwszej instancji naruszył art. 35 i art. 104 kpa oraz uniemożliwił im realizację wyrażonej w art. 15 kpa zasady kontroli instancyjnej, a w konsekwencji administracyjno-sądowej swoich rozstrzygnięć.

Rozpatrując złożone w trybie art. 38 kpa zażalenie organ drugiej instancji uznał, że Starosta S. nie naruszył postanowień art. 35 kpa i postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] uznał, że nie było podstaw do uznania zażalenia skarżących za uzasadnione. Organ drugiej instancji wskazał, że wnioskodawcy nie uczynili zadość przesłankom określonym w art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) dotyczącego obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewoda P. rozpatrując zażalenie uznał, że stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., spowodowało również wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] października 2004 r. nr [...] wydanej skarżącym w trybie art. 155 kpa.

Pismem z dnia 28 kwietnia 2005 r. (data nadania listem poleconym 13 maja 2005 r.) przesłano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Starosty S. w sprawie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę nowego siedliska, domu mieszkalnego na działce nr [...] położonej w miejscowości S. gmina G. W złożonej skardze skarżący wnieśli o zobowiązanie Starosty S. do załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej w zakreślonym przez Sąd terminie. Skarżący w uzasadnieniu skargi podnieśli, że ich wniosek o wydanie pozwolenia na budowę nowego siedliska, domu mieszkalnego na działce nr [...] położonej w miejscowości S. gmina G. powinien zostać zakończony wydaniem decyzji administracyjnej, której treści nie przesądzają.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga na bezczynność Starosty S. zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu może powstać, w sytuacji, w której przepis prawa przewiduje działanie organu administracyjnego, zaś organ pozostaje w zwłoce lub odmawia podjęcia działania. W myśl postanowień art. 104 kpa decyzja administracyjna stanowi jedną z form załatwienia spraw administracyjnych i jest tym rodzajem aktu administracyjnego, w którym wyrażone przez organ stanowisko powinno być uzasadnione pod względem faktycznym i prawnym, co daje jednostce pełną ochronę jej praw.

W ocenie Sądu organy obu instancji dokonały błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, który następnie był punktem wyjścia do podjęcia niewłaściwych działań skutkujących skargą na bezczynność Starosty S. Doręczenie skarżącym decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] października 2004 r. znak [...], która przeniosła w trybie art. 155 kpa, na rzecz skarżących Państwa M. S.-L. i T. L., decyzję z [...] listopada 2003r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną Panu A. M. spowodowało wprowadzenie tej decyzji do obrotu prawnego. Skutkiem, czego nastąpiło związanie organu treścią tej decyzji. Wyeliminowanie tej prawomocnej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić wyłącznie na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowanie administracyjnego, w trybie postępowania nadzwyczajnego. W postępowaniu administracyjnym można wyróżnić trzy tryby postępowania nadzwyczajnego: postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, postępowanie w trybie uchylenia, zmiany decyzji dotkniętej wadami niekwalifikowanymi bądź decyzji prawidłowej.

Z akt sprawy wynika, że w żadnym z tych trybów nie wyeliminowano decyzji dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej skarżącym dnia [...] października 2004 r. przez Wójta Gminy G. (nr [...]). Z obrotu prawnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wyeliminowało jedynie decyzję wydaną Panu A. M. przez Wójta Gminy G. dnia [...] listopada 2003 r. nr [...].

Sąd zauważa, że wzruszenie innej decyzji nie wywołuje skutku automatycznie, a daje jedynie podstawę do ponownego rozstrzygnięcia sprawy stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 8 kpa w trybie wznowienia postępowania. Zgodnie z tą regulacją postępowanie wznawia się jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona lub zmieniona. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że stwierdzenie nieważności decyzji wydanej Panu A. M. przez Wójta Gminy G. dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] nie spowodowało automatycznie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wydanej skarżącym.

Tym samym składając w dniu dnia 31 grudnia 2004 r. wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę nowego siedliska - domu mieszkalnego położonego na działce nr [...] w miejscowości S. gmina G. wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, decyzją Wójta Gminy G. z dnia [...] października 2004 r. znak [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie nowego siedliska, uczynili zadość przesłankom określonym w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) dotyczącego m.in. obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W tym stanie rzeczy organ pierwszej instancji nie powinien pozostawiać wniosku skarżących bez rozpoznania tylko w terminie określonym w art. 35 kpa wydać stosowną decyzję administracyjną.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił skargę na bezczynność Starosty S.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.