Uzasadnienie
W. F. złożyła do tut. Sądu skargę na bezczynność Burmistrza W., wnosząc o zobowiązanie organu do wypłaty odszkodowania za działkę zajętą na chodnik i zadośćuczynienie za bezpodstawne korzystanie z części jej nieruchomości.
Zarządzeniem z 21 maja 2012 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, że składała zażalenie do organu wyższego stopnia. W przypadku nie uzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie strona przedłożyła pismo z [...] lutego 2011 r. skierowane do Starosty B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do art. 52 § 2 przywołanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Środkiem zaskarżenia w rozumieniu cytowanej regulacji jest również zażalenie na bezczynność organu przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to należy złożyć do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z powyższego wynika, że wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca nie wykazała jednak, aby przed wniesieniem skargi wyczerpała wskazany tryb zażaleniowy. Nadesłane na wezwanie Sądu pismo nie może zostać uznane za spełniające ten warunek, albowiem zostało skierowane do Starosty B., który nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza W. w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wobec tego należało uznać, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia służącego na etapie przedsądowym, co czyni jej skargę niedopuszczalną.
Na marginesie Sąd pragnie podkreślić, że przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zamyka stronie prawa do ponownego złożenia skargi na bezczynność, pod warunkiem wyczerpania środka zaskarżenia w postaci zażalenia wniesionego do właściwego organu, tj. organu wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza W. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.