Uzasadnienie
W dniu 28 grudnia 2009 r. E. Ż. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Rady Miejskiej w S. w przedmiocie odmowy wykonania przykanalika do posesji skarżącej od kolektora sanitarnego usytuowanego w ulicy O. R. W uzasadnieniu skarżąca domagała się zastosowania autokontroli przez Radę Miejską w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zwanej w dalszej części p.p.s.a., zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.):
§ 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a)(1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie zatem do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt.8 ww. ustawy skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego i gdy przepisy nie przewidują właściwości sądu powszechnego.
W niniejszej sprawie Rada Miejska S. nie była zobowiązana do wydania żadnego z ww. aktów ani do dokonania żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych wynikających z przepisów prawa, Żaden przepis nie nakłada bowiem na nią obowiązku wykonania przykanalika do posesji skarżącej.
O bezczynności organu administracji możemy zaś mówić - co raz jeszcze należy podkreślić - tylko wówczas, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sadu administracyjnego. Taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązków tego podmiotu samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt dotyczy jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak m.in. wyrok WSA w Olsztynie z 20.09.2006 r., sygn. akt II SA/Ol 456/06). Taka sytuacja nie miała zaś w rozpoznawanym przypadku miejsca.
Nadmienić w tym miejscu także trzeba, iż przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie mogło być również pismo Burmistrza S. z dnia 3 sierpnia 2009 r., w którym organ poinformował skarżącą o niemożności realizacji przykanalików w ulicy O. R. Wymaga bowiem podkreślenia, że pismo to, stanowi odpowiedź organu, o której mowa w art. 238 kpa na skargę powszechną (art. 227 kpa). Tymczasem na działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków unormowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII kpa nie służy skarga do sądu administracyjnego, ponieważ przejawy aktywności administracji publicznej w tym obszarze nie są aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W przepisach Działu VIII KPA brak jest natomiast przepisu szczególnego, o którym mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a., który przewidywał by kontrolę sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach.
Końcowo wskazać należy, iż przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., na który powoływała się skarżąca, nie ma zastosowania w postępowaniu przed Sądem. Przepis ten i zawarta w nim regulacja dotycząca tzw. autokontroli stwarza jedynie uprawnienie dla organu, którego bezczynność zaskarżono, do uwzględnienia skargi w całości, do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jakakolwiek więc zmiana zaskarżonego aktu (lub podjęcie działania w razie bezczynności) w świetle tego przepisu, leżą w gestii organu, którego działalność zaskarżono, a nie sądu przed którym toczy się postępowanie.
Reasumując - skoro przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie jest objęty zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie - na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.