Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 9 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Bk 4/18

Uzasadnienie

T. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie przekazywania środków z uposażenia na rzecz małoletniej tytułem alimentów. Skarżący wniósł o: (-) zbadanie czy organ właściwie postępuje wobec jego osoby; (-) nakazanie Komendantowi Miejskiemu PSP wznowienie przekazywania środków w wysokości 380 na konto wskazane przez U. M.; (-) stwierdzenie bezczynności ww. organu, (-) stwierdzenie zasady równego traktowania zgodnie z ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania; (-) stwierdzenie braku sprawowania właściwego nadzoru na Komendantem Miejskim przez P. Komendanta Wojewódzkiego; (-) wymierzenie Komendantowi Miejskiemu grzywny w jej maksymalnej wysokości; (-) zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski PSP w B. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że przedmiotowe alimenty są obecnie potrącane ze świadczenia pieniężnego, które wypłacane jest Skarżącemu przez Komendę Miejska PSP w B. z tytułu zwolnienia ze służby i nabycia uprawnień emerytalnych na podstawie postanowienia Komornika Sądowego- Kancelaria w E. w sprawie [...]. Z tego powodu organ administracji w osobie Komendanta Miejskiego PSP jest tylko wykonawcą dyspozycji wydawanych przez organ egzekucyjny i jako taki nie jest stroną w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga w ogóle może być rozpatrywana przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: " p.p.s.a."). Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. póz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. póz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.

Przedmiotem skargi jest bezczynność Komendanta Miejskiego PSP w B. w przedmiocie przekazywania środków z uposażenia na rzecz małoletniej tytułem alimentów. Zauważyć w pierwszej kolejności należy, że stosownie do treści powołanych wyżej przepisów, sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawie bezczynności organu jedynie w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Wobec powyższego, istotą sprawy jest zatem ocena, czy na organie, tj. na Komendancie Miejskiego PSP w B. ciążył obowiązek wydania w niniejszej sprawie decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie, kończącego postępowanie, albo rozstrzygającego sprawę co do istoty, lub też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W ocenie Sądu, skarżony organ - nie jest w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania władczego rozstrzygnięcia administracyjnego w zakresie wykonalności comiesięcznego przekazywania środków z uposażenia na rzecz małoletniej tytułem alimentów, a zatem nie można mówić o bezczynności organu administracji publicznej.

Należy nadmienić, że zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 ze zm.), Kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy (art. 2 k.p.c.).

Wprawdzie z art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1204) wynika, że z uposażenia strażaka mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych - na zasadach określonych w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w innych przepisach szczególnych, jeżeli dalsze przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Jednakże zasady potrącania alimentów z wynagrodzenia o pracę normuje kodeks pracy (art. 87-91), a zatem sprawy te podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny.

Skargę na bezczynność należało zatem odrzucić uznając, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego i jako taka nie podlega ocenie sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.