Uzasadnienie
D. M. wniósł w dniu 04 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w przedmiocie udzielenia pomocy. W odpowiedzi na skargę Ośrodek Pomocy Społecznej w C. stwierdził, że jest ona bezzasadna z uwagi na brak wniosku Skarżącego w sprawie udzielenia świadczenia z pomocy społecznej.
Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2010r. tutejszy Sąd wezwał Skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie daty i przedmiotu wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie, w której Ośrodek Pomocy Społecznej w C. pozostaje bezczynny oraz złożenie kopii takiego wniosku oraz wyjaśnienie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność ww. organu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 06 września 20010r., Skarżący poinformował, iż nie składał zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Ośrodka Pomocy Społecznej w C. Odnośnie daty i przedmiotu wniosku wszczynającego postępowanie, powołał orzeczenie lekarskie o stopniu niepełnosprawności z dnia 12 stycznia 2010 r. nr 2560/09. (k. 26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny rozpatruje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Dotyczy to więc takich spraw, które mogą być zakończone decyzją lub postanowieniem, albo które odnoszą się do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd może rozpatrywać skargi na bezczynność organów wtedy, gdy skarga dotyczy sprawy o charakterze administracyjnym. Kognicja Sądu Administracyjnego sprowadza się zatem do kontroli legalności i terminowości wydawanych przez organy administracji publicznej aktów administracyjnych, jak również badania czy w danym przypadku nie doszło do bezczynności ze strony tych organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
W niniejszej sprawie skargi nie można było poddać ocenie merytorycznej, albowiem zarzuca ona bezczynność organu w przedmiocie nieudzielania pomocy, podczas gdy z akt sprawy wynika, że do Ośrodka Pomocy Społecznej w C. nie wpłynął wniosek Skarżącego w ww. sprawie.
W tych okolicznościach organ, z uwagi na brak wniosku, nie mógł przystąpić do jego rozpoznania. Zarzut bezczynności organu w sytuacji, gdy brak było wniosku inicjującego wszczęcie jakiegokolwiek postępowania jest bezskuteczny, a skarga wobec tego jest niedopuszczalna.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.