Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 9 sierpnia 2008 r. skarżąca J. W. zarzuciła Wojewodzie P. bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej w postaci:
- - postanowienia z dnia [...] lipca 21008 r. znak: [...] wydanego w przedmiocie podjęcia zawieszonego w dniu [...] lutego 2007 r. postępowania administracyjnego,
- - decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] wydanej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty H. z dnia [...] sierpnia 2006 r.,
- - decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] wydanej w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że o udostępnienie powyższych informacji wnioskowała pismem z dnia 30 lipca 2008 r. W odpowiedzi, organ w dniu [...] sierpnia 2008 r. wydał postanowienie, o odmowie ich wydania. W uzasadnieniu podano, że żądanie wnioskodawczyni nie dotyczy informacji o sprawach publicznych. Dotyczy zaś udostępnienia informacji o rozstrzygnięciach w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej a więc informacji z akt sprawy do których dostęp mają wyłącznie strony postępowania. Skarżąca wywiodła, że ustawa o dostępie do informacji publicznej stanowi, iż odmowa udostępnienia informacji następuje w formie decyzji, a nie postanowienia. Dlatego też wniosła o stwierdzenie nieważności tego postanowienia, zobowiązanie Wojewody do udostępnienia żądanych aktów administracyjnych, orzeczenie kary grzywny za nieudostępnienie informacji na podstawie art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów tytułem wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 30 lipca 2008 r. zostało wydane postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. Następnie pismem procesowym z dnia 23 października 2008 r. organ podał, że w dniu [...] września 2008 r. przesłano skarżącej uwierzytelnioną kserokopię decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] stwierdzającej nieważności decyzji Starosty H. z dnia [...] sierpnia 2006 r. a w dniu [...] października 2008 r. przesłano uwierzytelnioną kserokopię postanowienia z dnia [...] lipca 21008 r. znak: [...] podejmującego zawieszone postępowanie. Pismem procesowym z dnia 27 października 2008 r. organ poinformował nadto, że żądanie udostępnienia decyzji z dnia [...] lipca znak [...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę nie mogło być spełnione, gdyż Wojewoda takiej decyzji nie wydał.
Wskazany przez skarżącą znak sprawy dotyczy odpowiedzi na skargę na bezczynność Wojewody w sprawie zawieszenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty H. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Organ podniósł, że to Starosta H. w w/w decyzją uchylił własną decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i umorzył postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Natomiast stosownie do art. 161 § 1 w/w ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe – pkt 3.
Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji lub dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08).
W niniejszej sprawie Wojewoda po wniesieniu przez J. W. skargi na bezczynność tego organu, udostępnił jej decyzję z dnia [...] lipca 21008 r. znak: [...] (pismo z dnia 29 września 2008 r.) oraz postanowienie z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] (pismo z dnia 10 października 2008 r.). Odnośnie żądania udostępnienia decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] organ pismem z dnia 27 października 2008 r. poinformował, że żądana informacja nie może być udostępniona, gdyż organ jej nie posiada. Odmowa udzielanie informacji w tym zakresie nastąpiła w dopuszczalnej formie, gdyż w sytuacji gdy organ odmawia udzielenia informacji publicznej ze wskazaniem, że nie jej posiada nie musi wydawać decyzji administracyjnej, a wystarczającą formą jest udzielnie pisemnej odpowiedzi (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 marca 2007 r. sygn. akt IISAB/BK 69/06, pub. ONSA i WSA z 2008 r., nr 6, poz. 102)
W świetle powyższego stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu adwokatowi, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 w/w ustawy oraz przepisów § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Obejmują one opłatę ze czynności adwokata w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, wyliczony według 22% stawki w kwocie 52,80 zł i opłatę skarbową w wysokości 17 zł.