Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał B. O. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. S. (k. 52).
Adwokat w dniu 20 lipca 2017 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku zapadłego w niniejszej sprawie (k. 54-59). Pełnomocnik wniósł również o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to nie zostały opłacone ani w całości ani w części w maksymalnej wysokości, uzasadniając to znacznym nakładem pracy, rodzajem i zawiłością sprawy (k. 55). Jednocześnie zrzekł się przeprowadzenia rozprawy przed NSA i sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym (k.83).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 75 % opłaty określonej w pkt 1 (tj. w sprawie niniejszej 240 zł), nie mniej niż 120 zł.
Ponadto stosownie do § 4 ust. 1 opłatę tą ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W niniejszej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, a także mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 180 zł jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 221,40 zł.
Odnosząc się ponadto do wniosku pełnomocnika o zastosowanie stawki maksymalnej należy podnieść, iż stosownie do treści § 4 ust. 2 wzmiankowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nie przekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Dodatkowo pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).
W sprawie niniejszej działania podjęte przez adwokata nie dają podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie 150% opłaty i nie przekraczają granic zwykłej staranności pełnomocnika. Podnieść należy bowiem, iż sporządzenie skargi kasacyjnej stanowi zwykłą aktywność pełnomocnika procesowego w wypełnianiu obowiązków związanych z zastępstwem procesowym. Akta natomiast niniejszej sprawy nie są obszerne. Tym samym nieuzasadnione są argumenty świadczące o zwiększonym nakładzie pracy i wniosek w tym zakresie należało oddalić.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 1 - 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.