Uzasadnienie
Skarżący M. i W.C. w dniu 5 maja 2009 r. złożyli wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Białymstoku w tym Stanisława Prutisa (sprawozdawcę) od udziału w przedmiotowej sprawie. Wniosek ten został załatwiony odmownie na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 maja 2009r.
Pismem z dnia 2 września 2009r. (data doręczenia 03.09.2009r.) skarżący złożyli ponowny wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Prutisa od udziału w sprawie "prowadzonej dn. 3.09.2009r.". Wniosek uzasadnili tym, że ww. sędzia nie powinien sądzić żadnej sprawy, bowiem do prokuratora zostało już wysłane zgłoszenie i popełnieniu przestępstwa. Sędzia ten winien podlegać wyłączeniu z mocy ustawy od rozpatrywania spraw skarżących, albowiem wspólnie z pracownikiem organu E.W. "są głównymi sprawcami tego sporu trwającego już kilkanaście lat". Nadto podkreślono, że złożono wniosek by sprawa odbyła się na posiedzeniu jawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.).
Należy podkreślić, że wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Prutisa orzekającego w sprawie został już prawomocnie rozpoznany postanowieniem wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 maja 2009 r., który odmówił jego uwzględnienia. Postanowienie to nie zostało przez strony zaskarżone, wobec czego uprawomocniło się (wobec W.C. – od dnia 4 czerwca 2009r., a wobec M.C. – od dnia 8 czerwca 2009r.). W postanowieniu tym szczegółowo odniesiono się do wskazanych przez skarżących argumentów, wskazano na znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie sędziego z którego wynika, że nie zachodzą takie okoliczności, które budziłyby wątpliwości co do jego bezstronności i które uzasadniałyby wyłączenie go od rozpoznania sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący, w ponownym wniosku o wyłączenie sędziego S. Prutisa nie powołali żadnych nowych okoliczności, które nie zostały wymienione w poprzednio złożonym wniosku i mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności tego sędziego. Taką okolicznością nie może być, okoliczność wysłania do prokuratora zawiadomienia o popełnianiu przestępstwa, czy fakt, że skarga ww. na sędziego rozpatrywana jest Ministerstwie Sprawiedliwości. Jak zasadnie wskazał WSA w Białymstoku w poprzednim postanowieniu o wyłączeniu sędziego, niezadowolenie strony odnośnie sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te mogą zostać podniesione w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu pierwszej instancji.
Tym samym także zarzut, co do rozpoznania sprawy na posiedzeniu jawnym nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśniająco należy wskazać, iż postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu wydano na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2009r., i w tym samym dniu złożono przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziego. Kwestie tzw. "wpadkowe" są rozpoznawane na posiedzeniach niejawnych do czego podstawę dają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (vide: art. 10, art. 22 § 2, art. 86 § 1 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w ponownym wniosku o wyłączenie sędziów nie powołała żadnych nowych okoliczności, które nie zostałyby wymienione w poprzednio składanym wniosku. Zdaniem sądu, przedmiotowy wniosek jako nie wnoszący żadnych nowych okoliczności mogących stanowić podstawę do wyłączenia sędziego, niepotrzebnie tylko przedłuża postępowanie w sprawie. Warto też zwrócić uwagę, że w przypadku zgłoszenia w złej wierze wniosku o wyłączenie sędziego, sąd ma możliwości zastosowania sankcji w postaci grzywny, o jakiej mowa w art. 23 p.p.s.a.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.