Uzasadnienie
Skarżący Pan L. G., wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Burmistrza M., żądając udzielenia mu odpowiedzi na pisma z dnia 5 maja 2010 roku oraz z dnia 11 lipca 2011 roku, udostępnienia mu żądanych dokumentów, jak również wymierzenie Burmistrzowi M. stosownej grzywny za bezczynność w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz M., wnosząc o jej ewentualne odrzucenie, podniósł okoliczność, że do skarżącego zostały skierowane pisma z dnia [...] sierpnia 2010 roku, nr [...] oraz pismo z dnia [...] lipca 2011 roku nr [...] jak również w dniu 21 września 2011 roku, nr [...], które zawierały odpowiedzi na żądane przez skarżącego pytania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach:
- 1. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2. W razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego; chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
- 3. Gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu tegoż artykułu mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia.
Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Gdy żądanie to zostanie uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 (vide: Jan Paweł Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis Wyd. 1, W-wa 2004 roku, str. 235).
W konkretnej sprawie należy uznać, ze skarżący konkretne żądania z zakresu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) zawarł w piśmie skierowanym do Burmistrza M. z dnia 17 lipca 2011 roku wnosząc o poinformowanie o stanie prawnym budynku oraz udostępnienie wglądu do opinii biegłego dokonującego oględzin budynku i projektu architektów wykonujących plan remontu.
Na powyższe pismo skarżący otrzymał odpowiedź organu (datowane 21 września 2011 roku) w którym Burmistrz M. poinformował, że nieruchomość gruntowa, na której wzniesiony został przedmiotowy budynek, dotychczas nie został skomunalizowana, a budynek znajduje się w zasobach komunalnych Gminy M., zaś z ekspertyzą techniczną powyższego budynku można się zapoznać w siedzibie Gminy M. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 roku skarżący oświadczył, że otrzymał pismo Burmistrza M. z dnia 21 września 2011 roku, ale uważa że nie jest to pełna informacja. Nie wyjaśnił jednak, co jego zdaniem, Burmistrz M. mógłby dodatkowo wyjaśnić w świetle żądania zawartego przez Pana L. G. w piśmie z dnia 17 lipca 2011 roku. Ponadto skarżący przyznał, iż zgłosił się do Urzędu i zapoznał się z częścią opinii rzeczoznawcy – zgodnie z sugestią zawartą w piśmie Burmistrza M. z dnia 21 września 2011 roku.
W świetle powyższych ustaleń należy uznać, że pismo organu z dnia 21 września 2011 roku przerwał stan krótkotrwałej bezczynności. Jednak w chwili wniesienia skargi (do organu – 1 września 2011 roku) ten stan istniał – co skutkowało w konsekwencji umorzeniem postępowania sądowego.
Dodatkowo należy podkreślić, że podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące propozycji zamiany lokalu, remontu, lokalu zastępczego, kosztów przeprowadzki, nie są informacjami publicznymi, a jak słusznie zauważa organ, stanowią zagadnienia objęte przepisami Kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 21 czerwca 2011 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w sentencji.
O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 200 cytowanej powyżej ustawy.