Uzasadnienie
Pismem z 23 czerwca 2013r. B. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność P. O. S.A. Oddział w B. w rozliczeniu opłat za energię elektryczną (odliczenie niedopłat i zwrot nadpłat). Do skargi zostało dołączone ponaglenie z dnia [...] czerwca 2013r. do wypowiedzenia się w przedmiocie wezwania do zapłaty za dostawę energii elektrycznej z dnia [...] czerwca 2013r.
P. O. S.A. Oddział w B. w piśmie z dnia 1 lipca 2013r. wyjaśnił, że jest oddziałem Spółki prawa handlowego P. S.A. w R. Spółka ta nie jest ani organem administracji publicznej, ani organem powołanym z mocy prawa do załatwiania spraw objętych zakresem przedmiotowym kpa, stąd też nie jest zobowiązana do stosowania przepisów kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sformułowany w niej przedmiot zaskarżenia nie jest objęty zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Na wstępie zauważyć należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Zakres kognicji sądu administracyjnego określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a artykułu 3 § 2 ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Jak wynika z powyższego o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wtedy, gdy organ administracji publicznej zobowiązany jest do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj.: decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co ma tę konsekwencję, że wniesienie skargi na akt nienależący do niego skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że rozliczenia z tytułu opłat za energię elektryczną, których dokonania domaga się skarżąca, mają charakter stricte cywilnoprawny. Zatem nie jest to sprawa administracyjna rozstrzygana w formie decyzji administracyjnej lub innego rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 3 § 2 ust.1 - 4a p.p.s.a. Żądanie to posiada ewidentnie charakter cywilnoprawny i sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej materii, a w konsekwencji i o bezczynności w tym zakresie. Rozliczeń z tytułu opłat za energię elektryczną można skutecznie dochodzić wyłącznie w postępowaniu przed sądem powszechnym.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga B. O. nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, Sąd uznał ją za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji.