Uzasadnienie
Stowarzyszenie Federacja na R. K. w W. wniosło do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w B. w przedmiocie informacji publicznej. Wskazało na niezałatwienie wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 sierpnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 sierpnia 2019 r. (k. 25). Termin wykonania zobowiązania upłynął w poniedziałek 2 września 2019 r. Do tej daty wpis nie został uiszczony, co potwierdził pracownik sądu w notatce z dnia 4 września 2019 r.
W piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2019 r. kierowanym do sądu, przesłanym za pośrednictwem organu, pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na otrzymanie wnioskowanych informacji publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący był wzywany do uzupełnienia braku skargi w postaci uiszczenia wpisu. Nie uczynił tego w wyznaczonym terminie, co zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi niezależnie od tego, że skarga została cofnięta. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na cofnięcie skargi jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy postępowanie zostało skutecznie wszczęte, tzn. gdy wszystkie braki skargi zostały uzupełnione, w tym uiszczono wymagany wpis. Brak wpisu powoduje, że skarga pozostaje dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej biegu. To zaś skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego orzeczono jak w sentencji.