Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Bk 23/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D. D. (dalej: "skarżąca") na bezczynność Prezydenta Miasta Suwałk w przedmiocie wydania dowodu osobistego. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt II OSK 1599/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. D. od ww. wyroku.
W dniu 2 sierpnia 2024 r. D. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SAB/Bk 23/23.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Białymstoku z dnia 7 sierpnia 2024 r. poinformowano skarżącą o następującym składzie wylosowanym do rozpoznania ww. sprawy: sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (sędzia sprawozdawca), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz i sędzia NSA Elżbieta Trykoszko. Zawiadomienie o powyższym doręczono skarżącej dnia 9 sierpnia 2024 r. (k. 18).
Wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2024 r. wniesionym za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail) na adres Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skarżąca zwróciła się o wykluczenie ze składu orzekającego sędziów powołanych na podstawie znowelizowanej w dniu 8 grudnia 2017 r. ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, wskazując, że nie uznaje tych sędziów za bezstronny sąd.
Wniosek ten został zakwalifikowany jako wniosek o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez sędziów wyznaczonych do rozpoznania niniejszej sprawy, o którym mowa w art. 5a § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm., dalej: "p.u.s.a.").
Postanowieniem z 22 sierpnia 2024 r. sąd odrzucił wniosek skarżącej z uwagi na fakt, iż został wniesiony z pominięciem platformy ePUAP, a przy tym nie został opatrzony żadnym z podpisów wymienionych w art. 46 § 2b p.p.s.a.. Sąd stwierdził, że ww. wniosek nie może być uznany za skutecznie wniesione pismo procesowe.
W piśmie z 25 sierpnia 2024 r. Skarżąca ponownie wniosła o wyłączenie sędziów "jeśli są powołani na podstawie znowelizowanej ustawy o KRS z dnia 8 grudnia 2017.", wskazując, że nie uznaje tych sędziów za bezstronny sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 5a § 1 p.u.s.a. dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym, wymogów niezawisłości i bezstronności, z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy. Wniosek o stwierdzenie przesłanek, o których mowa wyżej (§ 1), może być złożony wobec sędziego sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym wyznaczonego do składu sądu rozpoznającego sprawę co do istoty, o czym stanowi art. 5a § 2 p.u.s.a., zaś badania dokonuje się na wniosek uprawnionego, tzn. strony skarżącej lub uczestnika postępowania na prawach strony (art. 5a § 3 p.u.s.a.).
Merytoryczne rozpoznanie sprawy o badanie niezawisłości i bezstronności sędziego wymaga m.in. złożenia wniosku w przewidzianym w tym celu trybie oraz w terminie tygodnia od dnia zawiadomienia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę. Po upływie tego terminu, prawo do wniesienia wniosku wygasa – o czym stanowi art. 5a § 4 zd. 1 i 2 p.u.s.a. Wniosek złożony po upływie terminu podlega zaś odrzuceniu – stosownie do art. 5a § 6 p.u.s.a. Sąd przy doręczeniu pierwszego pisma w sprawie zawiadamia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym sprawę, a przy każdym kolejnym - jeżeli skład rozpoznający sprawę uległ zmianie (art. 5a § 4 zd. 3 p.u.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżącą dwukrotnie prawidłowo zawiadomiono o składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, przy czym z uwagi na przytoczoną treść art. 5a § 4 zd. 3 p.u.s.a. oraz fakt, że skład rozpoznający sprawę nie uległ zmianie, relewantny dla oceny zachowania terminu do złożenia wniosku jest dzień pierwszego zawiadomienia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zawiadomienie z 7 sierpnia 2014 r. (k.
11) zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 9 sierpnia 2024 r. (k. 18). A zatem wniosek z 25 sierpnia 2024 r. został wniesiony po upływie tygodniowego terminu, o którym mowa w art. 5a § 4 zd. 1 p.u.s.a. Stosownie zaś do art. 5a § 4 zd. 2 p.u.s.a po upływie tego terminu prawo do wniesienia wniosku wygasa.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 5a § 6 p.u.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu wniosku.