Uzasadnienie
J. G. wniósł skargę "na Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W. o celowej odmowie wydania potwierdzonego za zgodność z oryginałem kwestionariusza wywiadu środowiskowego z dnia 20 czerwca 2017 r....".
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę jako skargę na bezczynność i odmowę wydania uwierzytelnionych kopii z akt sprawy i niewydania postanowienia o odmowie.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
W dniu [...] lipca 2017 roku J. G. zwrócił się do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W. o jak najszybsze wydanie z akt jego sprawy kserokopii kwestionariusza wywiadu środowiskowego dotyczącego odmownej decyzji w przedmiocie przyznania pomocy społecznej, potwierdzonej za zgodność z oryginałem.
Wniosek ten został załatwiony pismem z dnia 13 lipca 2017 r., w którym organ powołując się na przepis art. 73 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poinformował, że strona jest uprawniona do przeglądania akt sprawy oraz sporządzania notatek, kopii i odpisów. Natomiast organ nie ma obowiązku wykonywania, nawet odpłatnie, kserokopii dokumentów zawartych w aktach i doręczania ich stronie. W dniu 18 lipca 2017 r. wpłynęła do sądu administracyjnego skarga z dnia 13 lipca 2017 r. na bezczynność opisaną powyżej.
Z odpowiedzi pełnomocnika skarżącego wynika, że wszelkie pisma jakie skarżący wystosował znajdują się w aktach nadesłanych sądowi i nie wnosił on ponaglenia bądź zażalenia na niezałatwienie jego wniosku o wydanie z akt sprawy poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na bezczynność podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zmianami), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do regulacji § 2 ww. przepisu – przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Jak stanowi przepis art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. – jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) – stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Ponaglenie może zawierać uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.) a wnosi się je do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowania a do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3).
Jak wynika z wyżej przedstawionych regulacji prawnych, warunkiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność jest wcześniejsze wyczerpanie instytucji ponaglenia. W sprawie niniejszej natomiast skarżący wniósł skargę na bezczynność Kierownika OPS w W. bezpośrednio do sądu, bez wcześniejszego złożenia ponaglenia do organu wyższego szczebla. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu.
O powyższym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).