Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 26 lutego 2008 r. oraz 25 września 2009 r. Wojewoda wyznaczył Prezydenta Miasta do prowadzenia sprawy o zwrot nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie jako działki nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] położonej w G. przy ul. K. i ul. D. oraz sprawy o zwrot nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie jako działki nr: [...] i [...], położonej w G., obręb [...].
Na skutek zażalenia Z. S. na niezałatwienie sprawy w terminie Wojewoda, postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. wyznaczył Prezydentowi Miasta dodatkowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy – do dnia 31 sierpnia 2011 r.
W skardze na bezczynność doręczonej organowi 2 października 2011r. Z. S. wniosła o zobowiązanie Prezydenta Miasta do wydania merytorycznej decyzji w sprawie zwrotu ww. nieruchomości w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podniosła w uzasadnieniu skargi, że między dniem 1 września 2011 r. a dniem wniesienia skargi, organ nie podjął żadnych czynności w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie w zakresie wniosku o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Podniósł, że w celu ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialno-prawnymi sprawy czynności, jakie powinny podjąć organy, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Rozpoznawana przez organ sprawa dotyczy w większości nieruchomości intensywnie urządzonych, zajmowanych przez A w G., a jej przedmiotem jest stwierdzenie, czy zagospodarowanie nastąpiło zgodnie z przesłankami ustawowymi.
Pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej delegowany do Prokuratury Apelacyjnej zgłosił udział w niniejszym postępowaniu.
Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2012 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej delegowany do Prokuratury Apelacyjnej wniósł o uwzględnienie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
W ocenie Sądu skarga Z. S. na bezczynność Prezydenta Miasta zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżony organ nie wydał w prawem przewidzianym terminie żadnego rozstrzygnięcia.
Dyspozycja art. 35 § 1 k.p.a. nakazuje organom administracji publicznej załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Z kolei z art. 35 § 3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania powinno nastąpić w ciągu miesiąca, a w sprawie szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Rozpatrywanie niniejszej sprawy trwa wielokrotnie dłużej (kilka lat), a i dodatkowy termin do załatwienia sprawy zakreślony postanowieniem Wojewody nie został dotrzymany.
Powyższe w sposób jednoznaczny wskazuje na opieszałość urzędu, taką która wyczerpuje znamiona pojęcia bezczynności bezczynność organów administracji w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) czego w odpowiedzi na skargę nie kwestionuje Prezydent Miasta.
Opisana wyżej działalność organu w niniejszej sprawie uzasadnia przyjęcie, że bezczynność Prezydenta Miasta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wystarczy wskazać, że po wyznaczeniu postanowieniem Wojewody z dnia 31 maja 2011r. dodatkowego terminu do załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2011r. organ w zasadzie zignorował to rozstrzygnięcie. Jak wynika z oglądu akt administracyjnych od dnia wydania w/w postanowienia do dnia wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organ nie wykonał żadnych merytorycznych czy dowodowych czynności.
Mając zatem na uwadze wyżej wskazane względy Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zobowiązał Prezydenta Miasta do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od doręczenia odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności wniosku Z. S. z dnia 4 stycznia 2008r. oraz stwierdził, ze bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zaś o kosztach postępowania orzekł na zasadzie art. 200 tej ustawy