Uzasadnienie
B. D. (dalej "Skarżąca") pismem z dnia 19 maja 2023 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej "SKO w Gdańsku") w sprawie o sygn. akt SKO Gd/1150/23 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania Skarżącej od decyzji Burmistrza Skarszew z dnia 3 stycznia 2023 r. nr GOPS.ŚR.000002.01.2023 odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca wniosła o wyznaczenie organowi terminu na wydanie decyzji w sprawie, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zasądzenie kosztów postępowania.
SKO w Gdańsku w odpowiedzi na skargę wskazało, że w dniu 17 maja 2023 r. – przed wpływem skargi na bezczynność – wydało decyzję nr SKO Gd/1150/23, którą utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu.
W tym miejscu należy także wskazać, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów podjął uchwałę (sygn. akt II OPS 5/19), w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia uchwały NSA wynika, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Wskazaną powyżej uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego należy odnieść do zaistniałego w niniejszym postępowaniu stanu faktycznego sprawy.
Rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie Sąd w pełni aprobuje wskazany w ww. uchwale pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy zaznaczyć, że w skardze został podniesiony zarzut bezczynności organu w postępowaniu administracyjnym. Odwołanie Skarżącej zostało rozpatrzone ostateczną decyzją SKO w Gdańsku z dnia 17 maja 2023 r., nr SKO Gd/1150/23, natomiast skarga na bezczynność wskazanego organu została wniesiona w dniu 19 maja 2023 r. Przedstawiony stan faktyczny wskazuje, że skarga do sądu administracyjnego została wniesiona przez Skarżącą po wydaniu przez organ II instancji rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Wydanie przez organ administracji rozstrzygnięcia w sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność organu na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc skarga nie może odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.