Uzasadnienie
Z. M. pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie braku odpowiedzi na kierowane do tego organu pisma.
Do skargi dołączono 2 pisma z 25 listopada 2013 r., 2 pisma z 3 grudnia 2013 r., jedno pismo z 9 grudnia 2013 r., 3 pisma z 17 grudnia 2013 r. i 2 pisma z 27 grudnia 2013 r., dotyczące nieprawidłowości w działaniu pracowników zatrudnionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w związku z prowadzonym postępowaniem wywołanym wnioskiem M. i Z. M. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku stacji kontroli pojazdów usytuowanej na działce nr [...] w L., a w szczególności nieprawidłowym przeprowadzeniem kontroli tego obiektu.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Organ wskazał, że w dniu 19 lipca 2013 r. wpłynął wniosek M. i Z. M. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku stacji kontroli pojazdów usytuowanej na działce nr [...] w L. W dniu 26 września 2013 r. dokonano kontroli przedmiotowego obiektu, a w dniu 18 listopada 2013 r. wydano decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Z. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, które w dniu 2 grudnia 2013 r. zostało przekazane do organu II instancji i obecnie postępowanie odwoławcze jest w toku. Organ wskazał, że udzielał odpowiedzi na kierowane do niego pisma z 3, 9, 17 i 27 grudnia 2013 r. pismami z dnia 20 grudnia 2013 r., 7 stycznia 2014 r. i 31 stycznia 2014 r., natomiast pisma z 25 listopada 2013 r. zostały przekazane wraz z odwołaniem organowi II Instancji, a kwestie w nich poruszane były przedmiotem odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 20 grudnia 2013 r.
Zarządzeniem z dnia 15 września 2014 r. przesłano skarżącemu pouczenie o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. i zobowiązano go do wskazania podjęcia jakiej czynności domaga się przez organ – Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego.
W piśmie z dnia 30 września 2014 r. skarżący wskazał, że domaga się udzielenia odwiedzi na pisma załączone do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej została ograniczona do niektórych kategorii spraw, zastrzeżonych do właściwości sądów administracyjnych, wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na pismo dotyczące wadliwego działania organu i jego pracowników w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie jest dopuszczalne. Udzielenie odpowiedzi na powyższe pisma nie następuje bowiem w żadnej z form wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., t.j. decyzji lub postanowienia bądź aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 227 k.p.a. zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, może być przedmiotem skargi do organu administracji, wnoszonej w trybie działu VIII rozdziału 2 k.p.a. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów tego działu. (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 2692/11, LEX nr 1110181). Działania podejmowane przez organ w tym trybie nie mają formy aktu lub czynności, o jakich jest mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy zatem skarga na bezczynność organu. (por. postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., I OSK 318/13, LEX nr 1305299)
Jednocześnie wskazać należy, że wniesiona skarga nie mogła zostać potraktowana jako skarga na bezczynność organu w załatwieniu wniosku o pozwolenia na użytkowanie, skarżący wyraźnie sprecyzował bowiem swoje stanowisko w tym zakresie w piśmie z dnia 30 września 2014 r., a postępowanie toczące się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego zostało zakończone przed wniesieniem skargi, w dniu 18 listopada 2013 r. wydaniem decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie i w dacie wniesienia skargi toczyło się postępowanie odwoławcze od tej decyzji.
W związku z powyższym wniesiona skarga, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.