Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku skarżącej złożonego przed wpłynięciem skargi do Sądu, postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II SO/Gd 18/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał M. W. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 28 grudnia 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała sąd, iż w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony radca prawny K. J. Wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r. skarga została rozpoznana i przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej przyznanej z urzędu w wysokości 295,20 zł.
W dniu 9 kwietnia 2013 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku dołączył odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 27 lutego 2013 r. podjętego w niniejszej sprawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, zatem należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonane czynności ze względu na to, że wyznaczony pełnomocnik został wyznaczony przez zakończeniem postępowania w I instancji przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.